gətirilir. Xəstəliyin gec aşkar olunması və vaxtında aparılmayan əməliyyat iltihabın proqnozunu ağırlaşdırır. Hamilələrin fizikal müayinəsi az informativdir. Appendisit ehtimal olunan xəstələrdə diaqnozun qoyulması üçün ənənəvi üsulların istifadəsi zamanı hamiləlik dövrünün xüxusiyyətlərinə əsaslanan bir amilləri nəzərə almaq lazımdır :


Qanın ümumi analizi. Hamiləlik zamanı appendisitin laborator diaqnostikasının əhəmiyyəti yüksək deyil. Xəstəlik üçün xarakterik olan EÇS-in yüksəlməsi və leykositoz hestasiyanın fizioloji gedişində müşahidə olunur. Əldə olunan nəticələrı dinamikada qiymətləndirrmək məsləhət görülür. Appendisit zamanı qanın iltihabi göstəriciləri tez bit zamanda artır.
Qarın boşluğunun USM. Normada soxulcanabənzər çıxıntı müşahidə olunmur. Appendisit zamanı çıxıntı 6.0-10.0 mm diametrində, hiperexogen, peristaltikası olmayan, qalınlaşmış divarlı kor bağırsaq mənşəli törəmə şəklində aşkarlanır. Metodun həssaslığı 67-90% təşkil edir. Ehtiyac olduqda USM-lə yanaşı qarın boşluğunda iltihab sahəsinin dopplerometriyası aparılır.
Diaqnostik laparoskopiya. Endoskop vasitəsilə soxulcanabənzər çıxıntının 93% hallarda aşkar olunmasına baxmayaraq, bu metodun istifadə olunmasında bir sira çətinliklər var. Atipik gedişli iltihab zamanı müayinə adətən hestasiyanın 16-18-ci həftəsinə qədər, eləcə də doğuşdan sonra təyin olunur. Hestasiyanın II yarısında böyümüş uşaqlıq soxulcanabənzər çıxıntı və kor bağırsağın gümbəzinin effektiv müayinə olunmasına mane olur.
Klinik əlamətlər və müayinələrin nəticələrinə əsasən hamiləlik zamanı yaranan kəskin appendisit 57,0-83,5% hallarda aşkar olunur. Hestasiyanın müddətindən asılı olaraq appendisit erkən toksikoz, düşük təhlükəsi, uşaqlıqdan kənar hamiləlik, pielit, yumurtalıq kistasının ayaqcığının burulması, kəskin qastrit, mədə və ya on iki barmaq bağırsaq xorasının deşilməsi, xolesistit, pankreatit, böyrək sancıları, pielonefrit ilə differensial diaqnostika edilir. Appendiksə şübhə yarandıqda hamiləliyin