anticisimlərin təyini. Spesifik immunoqlobulinlər tireoid toxumanın reseptorları ilə qarşılıqlı təsirə girərək, onun sekretor funksiyasını stimulə edir. Anticisimlərin aşkar edilməsi qalxanabənzər vəzinin autoimmun zədələnməsinin markeri sayılır.
Tireotoksikozun yaranma səbəblərini təyin etmək üçün tiroksin birləşdirici qlobulinin səviyyəsi müəyyən edilir, T-uptake testi, qalxanabənzər vəzinin USM və doppleroqrafiyası aparılır. Hamiləlik zamanı dölə zədələyici təsiri ehtimal olunduğundan radiasion üsullar məsləhət görülmür. Müayinənin əsas məqsədi tranzitor hestasion hipertireozla qalxanabənzər toxumanın zədələnməsi və ya başqa səbəblərdən tireoid hormonların səviyyəsinin artması arasında differensial diaqnostikanın aparılmasından ibarətdir. Mama-ginekoloq və endokrinoloqdan əlavə, xəstə göstərişlərə əsasən neyrocərrah, onkoloq, immunoloq, toksikoloq, kardioloq, oftalmoloq, dermatoloq müayinəsinə göndərilir.

Hamilə qadınlarda hipertireozun müalicəsi
Tranzitar subklinik tireotoksikozlu qadınlara müntəzəm laborator nəzarətlə aparılan dinamik monitorinq məsləhət görülür. Aktiv müalicə üsullarının təyini xəstəliyin manifest və ağırlaşmış gedişlərində yaxşı nəticələr verir. Terapevtik rezistent hipertireoz zamanı tibbi göstərişlərə əsasən 12 həftəlkdən az müddətdə hamiləlik süni yolla dayandırılır. Tireotoksikozun müalicəsində preparatlar pozğunluğu yaradan səbəblərə uyğun seçilir. Hamiləlik zamanı radioaktiv yod tərkibli vasitələrin istifadəsinin mümkün olmaması müalicənin əsas çətinliklərindən sayılır. Hamilələrdə T3 və T4 hormonlarının yüksək səviyyəsi zamanı aşkar olunan diffuz toksiki zobun müalicəsində aşağıdakı qrup preparatlardan istifadə olunur:


Antitireoid preparatlar. Tireostatiklər tireoid peroksidazanın blokadası hesabına yodidlərin orqanifikasiyası və yodtirozinlərin kondensasiyasının qarşısını alır, tiroksinin triyodtironinə periferik konversiyasını ləngidirlər. 20-50% xəstələrin vəziyyətinin yaxşılaşmasına səbəb olurlar.
β-blokatorlar.