maksimal genişlənməsi və işığa reaksiyanın olmaması xaarkterikdir. Qıcolma tutmalarından sonra adətən xəstə yuxuya gedir.

Pasiyentlərin bir qismində tutmalardan əvvəl aura – başgicəllənmə, sinə nahiyəsində sıxılmalar, illüzor və ya hallüsinator iybilmə, taktil, eşitmə, dad hissiyyatları, hərəki avtomatizmlər (qaşıma, yerində addımlama və s.) müşahidə edilir. Epileptik paroksizmin strukturunda bəzi komponentlər olmaya bilər. Belə ki, absanslar əzələlərin qıcolma yığılmaları olmadan huşun qısamüddətli itirilməsi ilə, ən çox rast gəlinən parsial tutmalar isə huşün saxlanılması və ya dəyişməsi fonunda tonik və ya klonik qıcolmalar, somatosensor pozğunluqlar, vegetativ-visseral əlamətlərlə (tərləmə, üzün qızarması, epiqastral nahiyədə diskomfort, bəbəklərin diametrinin dəyişməsi) təzahür edir. Nadir hallarda epilepsiyanın huşun ala-qaranlıq olması, hallüsinasiya, sayıqlama, disforiya ilə xarakterizə olunan psixotik variantı qeyd olunur.

Hamilələrdə epilepsiyanın ağırlaşmaları
Əsasən postravmatik və revmatik epilepsiyadan əziyyət çəkən hamilələrin 10-15%-də adətən I və III trimestrdə tutmalar tezləşir. Xəstəliyin proqredient gedişi ana ölümünün 16-20%, perinatal ölümün isə 6,6% təşkil etdiyi epileptik statusun inkişaf riski ilə müşayiət olunur. Epilepsiyalı pasiyentlərin 28,8%-də gecikmiş hestozlar, o cümlədən eklampsiya inkişaf edir, 4-11%-də isə vaxtından əvvəl doğuş baş verir. Epilepsiya zamanı ölü doğuş, spontan düşük, güclü doğuş fəaliyyətinin ehtimalı yüksəlir. 16,9% hallarda erkən, 28,4% pasiyentlərdə isə doğuşdan sonra qanaxma yaranır. Digər hamilələrlə müqayisədə paroksizmli qadınlarda Qeysəriyyə kəsiyi əməliyyatı 1,5 dəfə çox icra olunur.

Generalizəolunmuş qıcolma tutmaları zamanı travmatizasiya riski artaraq, döldə hidrosefaliya və beyindaxili hemorragiyaların inkişaf ehtimalını yüksəldir. 6-8% uşaqlarda izlənilən anadangəlmə inkişaf anomaliyaları folat siklinə təsir edən epilepsiya əleyhinə preparatların teratogen effekti ilə bağlıdır. Damağın