i (plomblanmış dişdə karioz boşluğun yaranması) və residivləşən (həmin sahədə destruksiyanın davam etməsi) olur. Beynəlxalq təsnifata əsasən mina, dentin, sementin kariesi, dişin dağılmasının dayanması prosesi ayırd edilir. Müalicə taktikasının seçilməsində xəstəliyin mərhələlərinə əsaslanan topoqrafik sistemləşdirmənin istifadəsi daha məqsədəuyğun sayılır. Bu kriteriyaya görə karies aşağıdakı formalara bölünür:

Başlanğıc karies(karioz ləkə). Sərt toxumalar səthi ocaqlı demineralizasiyaya məruz qalır. Aktiv destruksiya zamanı ağ, zəif sürətlə gedən proses zamanı qəhvəyi ləkə formalaşır. Az invaziv müalicə üsullarının istifadəsinə yol verilir.
Səthi karies. Destruktiv proses minanın hüdudlarından kənara çıxmır. Dentin-mina birləşməsi saxlanılır. Dişin zədələnməsinin ilkin klinik əlamətlərinin yaranması mümükündür. Müalicə zamanı boşluğun mexaniki işlənməsi mütləqdir.
Orta karies. Karioz boşluq səthi dentinə yayılır. Mina-dentin birləşməsinin zədələnməsi aşkar olunur. Klinik simptomatika ifadəlidir. Dağılmış toxumaların xaric edilməsi tələb olunur.
Dərin karies. Destruktiv prosesə pulpaətrafı dentin cəlb olunur, bu da ağrı sindromunun güclənməsi ilə müşayiət olunur. Təcili müaicə aparılmadıqda pulpa zədələnərək, pulpit və periodontitlə nəticicələnir.
Hamilələrdə adətən kariesin subkompensə olunmuş formaları inkişaf edir. Bu zaman zədələnmiş dişlərin sayı müvafiq yaş qrupu üçün nəzərdə tutulan orta intensivlik göstəricisindən çox olur. Xəstəliyin çoxsaylı boşluqlar və dişlərin sistemli zədələnmələri ilə müşahidə olunan dekompensasiyasına (kəskin karies) nadir hallarda– immunitetin həddindən artıq pozulması, ifadəli kalsium çatışmazlığı, dişlərə qulluq edilməməsi zamanı rast gəlinir.

Hamilələrdə kariesin əlamətləri
Hamilələrdə kariesin əlamətləri
İlkin mərhələdə xəstəlik simptomsuz keçir və profilaktik stomatoloji müayinə zamanı təsadüfən minanın lokal ağarması və ya tündləşməsi aşkarlanır. Karioz boşluğu olan xəstələr soyuq, turş, şirin, duzlu