spesifikliyi zədələnmiş toxumaların müalicəsində tətbiq olunan bir sıra ənənəvi üsul və preparatların məhdud şəkildə istifadəsindən ibarətdir. Dişlərin müalicə planının tərtib olunması zamanı hestasiya müddəti, inkişafın dinamikası, kariesin əlamətlərinin ifadəliyi, ağırlaşmaalrın olması nəzərə alınır. Terapiyanın məsləhət görülən üsulları aşağıdakılardır:

Zədələnmiş toxumalrın remineralizasiyası. Kalsium və flüor tərkibli preparatlarla applikasiyalar və ya elektrofarez karioz ləkə mərhələsində aparılır. Müalicəyə başlamazdan əvvəl diş ərp və pellikuladan təmizlənir, təbaşirəbənzər ləkə zəif turşu məhlulları ilə işlənir və su ilə yuyulur. Remineralizasiyanın effektivliyi ağız boşluğuna düzgün qulluq, flüor tərkibli müalicəvi diş məcunlarının istifadəsi zamanı artır.
Karioz boşluğun plomblanması. Səthi, orta və dərin kariesdə dişin tamlığının bərpası üçün optimal qərar hesab olunur. Plomb qoymazdan əvvəl preparasiya prosesində zədələnmiş toxumalar bor maşın və ya stomatoloji ekskavator vasitəsilə xaric edilir, bundan sonra qüsur kompozit materiallar, amalqama, keramika ilə əvəz edilir. Dərin karies zamanı plombun altında izoləedici araqat qoyulur.
Plomblanma üçün ən qənaətbəxş dövr hestasiyanın II tromestri sayılır, bu dövrdə dölə arzuolunmaz təsir riski minimaldır. Anestetik, analgetik, antibiotiklərin seçimi zamanı onların toksikliyi nəzərə alınır. I trimestrdə embriogenezə təsir riski olduğundan kariesin müalicəsi yalnız kəskin ağrı və irinli iltihab olduqda aparılır. III trimestrdə uşaqlığın xarici stressorlara qarşı yüksək həssaslığı zamanı müalicəvi manipulyasiyaların aparılmasına məhdudiyyət qoyulur. Uşaqlığın həssaslığının artması vaxtından qabaq doğuşa və uzunmüddətli yarı uzanıqlı vəziyyətdə aşağı qapı venası sindromunun yaranma ehtimalına səbəb olur. Dağılmış dişlərin çıxarılması, protezlənmə, implantların qoyulması doğuşdan sonarkı dövrdə məsləhət görülür. Kariesdən əziyyət çəkən hamilələrdə təbii doğuş göstəriş hesab olunur. Qeysəriyyə