d olunur. Hipertoniya xəstəliyi, piylənmə, ürək qüsurları, şəkərli diabet, keçirilmiş pielonefrit və qlomerulonefrit xəstəliyin risk amillərinə aiddir.

Böyrəklərdə baş verən sirkulyator dəyişikliklər orqanizmdə maye və natriumun ləngiməsinə (ödemlərə), sidikdə zülalın yaranmasına (proteinuriya), reninin həddindən artıq sintezi isə dayanıqlı damar spazmına və arterial təzyiqin yüksəlməsinə səbəb olur. Həmçinin hamilələrdə nefropatiya zamanı miokard, qaraciyər, baş beyin damarları zədələnir. Cift qan dövranının pozulması nəticəsində dölün hipotrofiyası və hipoksiyası inkişaf edə bilər.

Hamilələrdə nefropatiyanın əlamətləri
Hamilələrdə nefropatiyanın əlamətləri
Hamilələrdə nefropatiya bir qayda olaraq, hestasiyanın 20-ci həftəsindən sonra yaranır. Nefropatiyadan əvvəl normal AT və sidikdə zülalın olmaması fonunda gizli və aşkar ödemlərlə xarakterizə olunan hamiləlik ödemləri inkişaf edir. Qeyri-qənaətbəxş gediş zamanı hamiləlik ödemi toksikozun növbəti mərhələsi-hamiləlik nefropatiyası ilə əvəz olunur.

Nefropatiyanın daimi əlamətlərinə əvvəlcə diastolik, sonra isə sistolik AT-nin artması ilə müşahidə olunan proqressivləşən arterial hipertenziya aiddir. Hipertenziyanın aşkar olunmasından 3-6 həftə sonra proteinuriya izlənilir. Ödemlərin ifadəliyi əl və üzun zəif pastozluğu ilə bütün bədənin ödemi arasında dəyişir. Əlamətlərin ifadəliyindən asılı olaraq, hamilələrdə nefropatiyanın 3 ağırlıq dərəcəsi ayırd edilir:

I dərəcədə АT 150/90mm civə sütunundan yüksək olmur; proteinuriya 1 q/l-dən az olur; aşağı ətraflarda ödemlər qeyd edilir. Hamilələrdə nefropatiyanın II dərəcəsi AT-nin 170/110mm civə sütununa qədər yüksəlməsi (nəbz fərqi 40-dan az olmamaqla); proteinuriyanın 3 q/l-ə qədər artması, sidikdə hialin silindrlərinin izlənilməsi; aşağı ətraflarda və qarnın ön divarında ödemlərin yaranması; diurezin 1 saatda 40 ml-dən az olmaması ilə xarakterizə olunur. III dərəcədə AT 170/110mm civə sütunundan yuxarı (nəbz amplitudası 40-dan azdır); proteinuriya 3