q/l-dən çox olur, sidikdə dənəli silindrlər aşkarlanır; ödemlər generalizasiyası nüşahidə edilir; diurez 40 ml/saatdan az olur.

Eləcə də nefropatiya zamanı susuzluq, başgicəllənmə, yuxunun pozulması, halsızlıq, təngnəfəslik, dispepsiya, meteorizm, görmənin pozulması, beldə ağrı qeyd edilir. Qaraciyərin zədələnməsi zamanı sağ qabırğaaltı nahiyədə ağrı, qaraciyərin böyüməsi, bəzi hallarda isə sarılıq izlənilir. Miokardın zədələnməsi işemik kardiopatiyalarla təzahür edir.

Hamilələrdə nefropatiyanın erkən inkişafı və uzunmüddətli gedişi zamanı onun növbəti mərhələlərə – preeklampsiya və eklampsiyaya keçmə ehtimalı yüksəlir. Nefropatiya hamiləliyin özbaşına pozulmasına, dölün inkişafının ləngiməsinə, ciftin vaxtından əvvəl ayrılması, dölün hipoksiya və asfiksiyasına, vaxtından qabaq və ağırlaşmış doğuşlara (doğuş fəaliyyətinin anomaliyaları, qanaxmalara) gətirib çıxara bilər.

Hamilələrdə nefropatiyanın diaqnostikası
Hamilələrdə nefropatiya ginekoloq tərəfindən xarakterik əlamətlərə əsasən aşkarlanır. Klassik triada yalnız 50-60% hamilələrdə rast gəlinir, qalan qadınlarda bir və ya 2 əlamət müşahidə olunur.

Hamiləlik zamanı AT-nin ölçülməsinin, çəki artımına dinamik nəzarətin, diurezin həcminin təyininin, sidiyin ümumi analizinin müayinəsinin müntəzəm şəkildə aparılması hamilələrdə nefropatiyanın erkən dövrlərdə aşkar edilməsini asanlaşdırır. Cift və dölün vəziyyətinin dəqiqləşdirilməsi üçün uşaqlıq-plasentar qan dövranının doppleroqrafiyası, kardiotokoqrafiya, dölün fonokardioqrafiyası, ginekoloji USM tətbiq olunur. Nefropatiyalı hamilələrdə göz dibinin müayinəsi zamanı arteriyaların daralması, venaların genişlənməsi izlənilir.

Hamiləlik nefropatiyası pielonefrit, qlomerulonefrit, simptomatik hipertenziya, böyrəküstü vəzilərin şişləri (feoxromositoma, Konn sindromu) ilə differensiasiya edilir. Hamilələrdə nefropatiyanın diaqnostikasına okulist, endokrinoloq, nevroloq, kardioloq cəlb oluna bilər. Əlavə olaraq, böyrəklər və böyrəküstü vəzilərin USM, EKQ,