törəmələr şəklində izlənilir. Öd kisəsinin divarları əksər hallarda 2 mm-ə qədər va daha çox qalınlaşır. Exoqrafik metodun həssaslığı 95%-ə çatır. USM vasitəsilə diametri 2mm-dən çox olan konkrementlər müəyyən edilir.
Duodenal zondlama. Müayinə yalnız hamiləliyin pozulma riski olmayan ağır diaqnostik hallarda aparılır. Zondlama öd axımının dinamikasını və ödün B porsiyasını (öd kisəsindən alınan öd) qiymətləndirməyə imkan verir. Duodenal möhtəviyyatda xolesterin, kalsium-bilirubinat kristalları aşkar oluna bilər. Bakterioloji analizin aparılması mümkündür.
Qan analizi. Xolelitiaz zamanı əksər hallarda birləşmiş bilirubinin səviyyəsi yüksəlir. Daşın ümumi öd axacağında lokalizasiyası, qızdırma və sarılıq zamanı qələvi fosfataza, ALT, AST, QQT fermentlərinin aktivliyi arta, digər qaraciyər sınaqları dəyişə bilər. Çox zaman qan plazmasında xolesterinin miqdarı yüksəlir. Qanın ümumi analizində leykositoz və EÇS- nin artması mümkündür.
Öd daşı xəstəliyi kəskin appendisit, pankreatit, qastroduodenit, pielonefrit, böyrək daşı xəstəliyi və qlomerulonefrit zamanı böyrək sancıları, mədə və on iki barmaq bağırsaq xorasının deşilməsi, uşaqlıqdan kənar hamiləliklə differensiasiya edilir. Zərurət olduqda xəstənin müayinəsinə mama-ginekoloq və qastroenteroloqdan əlavə cərrah, uroloq, hepatoloq da cəlb olunur.

Hamilələrdə öd daşı xəstəliyinin müalicəsi
Xolelitiaz zamanı həkim taktikasının seçilməsi xəstəliyin klinik formaları, aparıcı simptomatika və ağırlaşmaların olmasından asılıdır. Xəstəliyin simptomsuz formasında xəstələrə dinamik müşahidə və sancıya səbəb ola biləcək amillərin (həddindən artıq yemək, yağlı və qızardılmış məhsullar, silkələyici miniyin) istisna olunması məsləhət görülür. Doğuşdan sonrakı adətən ilk 1 il ərzində öd daşı xəstəliyi klinik əlamətlərlə təzahür etdiyindən belə qadınlara xolesistektomiya göstəriş hesab olunur. Xəstəliyin ilkin mərhələlərində biliar slacın formalaşmasının qarşısını almaq və öd durğunluğunu azaltmaq məqsədilə hamilələrə