aparılan çoxsaylı tədqiqatların nəticələrinə əsasən infeksion-toksiki prosesin inkişafında A qrupundan olan b-hemolitik streptokokkların müxtəlif serotipləri başlıca rol oynayır. Endokardit hallarının 64%, spesifik poliartritlərin — 70%-də, xoreya və düyünlü eritemaların isə bütün hallarında bioloji materiallarda bu qrup törədicilər müəyyən edilir. Streptokokk infeksiyası keçirmiş pasiyentlərin yalnız 3%-də revmatizmin xarakterik əlamətləri qeydə alınır. Bu da onunla izah olunur ki, xəstəliyin baş verməsi üçün bir sıra amillərin kompleks təsiri tələb olunur:


İnfeksion agentin olması. Əksər hallarda kəskin revmatik qızdırma angina, skarlatina, burun-udlaqda lokalizasiyalaşan xroniki infeksion proseslərin (faringit, tonzillit) kəskinləşməsindən sonra inkişaf edir. Revmatizmin allergik mənşəli xəstəlik olması ilə əlaqədar patoloji immun reaksiyaların başlanğıc mərhələlərində streptokokkun eyni serotipləri ilə təkrar infeksiyalaşma xüsusi əhəmiyyət kəsb edir.
İrsi meyllik. Streptokokk antigenlərinə qarşı hiperimmun cavab irsən ötürülür. İmmunokompleks və autoimmun proseslərə meylli «revmatik ailələr» mövcuddur. Pasiyentin valideynləri, bacı-qardaşlarında xəstəliyin tezliyinin 6 dəfə artması, monoziqot ekizlərdə yüksək konkordantlıq irsiyyətin rolunu sübüt edir.
İmmunitetin zəifləməsi. Orqanizmin zəifləməsi zamanı immun reaktivliyin pozulması revmatizmin inkişafına təkan verə bilər. Patologiya əsasən əlverişsiz məişət şəraitində yaşayan, qeyri-kafi qidalanan, fiziki və psixoloji yüklənmələrə məruz qalan qadınlarda müşahidə olunur. Birdəfəlik güclü emosional sarsıntının (məsələn, yaxın adamın ölmü) rolu istisna deyil.
Hamilələrdə revmatizmin patogenezi
Hamilələrdə revmatizm zamanı dəyişikliklərin inkişaf mexanizminin əsasını xəstəlik üçün xarakterik olan patomorfoloji proseslər- mukoid şişkinlik, endokard və miokardda fibrinoid dəyişikliklər, birləşdirici toxumanın dezorqanizasiyasına cavab olaraq Aşoff-Talalayev qranulomasının yaranması, sklerozlaşma təşkil