həlqəvari eritema, revmatik plevrit, iridosiklit, xoreya) nəzərə alır. Hamilələrdə digər formalarla müqayisədə latent qayıdan revmokarditlər daha çox müşahidə edilir. Hestasiyanın sonluğunun proqnozlaşdırılması zamanı revmatik prosesin aktivlik dərəcəsi üzrə təsnifatdan istifadə olunur:

I dərəcə. Klinik əlamətlər minimaldır. Hamilə heç bir şikayət təqdim etmir. Orqan və toxumalarda ekssudativ reaksiyalar müşahidə edilmir, laborator göstəricilər norma həddindədir və ya cuzi dəyişilmişdir. Hamiləlik üçün əks-göstəriş yoxdur. Dinamik monitorinq məsləhət görülür.
II dərəcə. Klinik simptomatika mülayim dərəcədə ifadə olunur. Bədən hərarəti normaldır və ya azacıq subfebrilitet qeydə alınır. Laborator analizlərdə leykositlərin miqdarının normal, EÇS və digər göstəricilərin isə bir qədər yüksəlməsi müəyyən edilir. Hamiləliyin davam etdirilməsi arzuolunmazdır.
III dərəcə. Revmatizmin maksimal əlamətləri: qızdırma, ürək, oynaqlar, ağciyərlər və digər orqanlarda ifadəli ekssudativ dəyişikliklər aşkarlanır. Revmoprosesin laborator markerlərinin (C-reaktiv zülal, fibrinogen) səviyyəsi kəskin dərəcədə artır. Hestasiyanın uzadılması hamilənin həyatı üçün təhlükəlidir.
Hamilələrdə revmatizmin əlamətləri
Hamilələrdə revmatizmin əlamətləri
Tipik simptomatika ilə gedən birincili formalar hamiləlik dövründə çox nadir hallarda aşkar edilir. Revmatizmin kəskinləşməsi zamanı adətən qeyri-spesifik silinmiş klinik əlamətlərlə müşahidə olunan qayıdan revmokardit inkişaf edir. Hərarətin subfebril rəqəmlərə qədər yüksəlməsi (37,5-37,6 °С), fiziki yüklənmələr zamanı təngnəfəslik, halsızlıq, yorğunluq, iştahın azalması, baş ağrıları, ürəkdöyünmə, aritmiya, prekardial ağrılar, yuxuda tərləmələr baş verə bilər.

Diz, dirsək, baldır-pəncə oynaqlarının keçici zədələnmələri- şişkinlik, ağrı, xırda nöqtəli qansızmalar, yumşaq toxumalarda xarakterik revmatik düyünlər, həlqəvari və ya düyünlü eritema diaqnozun qoyulmasını asanlaşdırır, lakin bu hallara hamilələrdə demək olar ki, təsadüf