f edilmir. Revmatizmin hərəki pozuntular, əzələ zəifliyi, kiçik əşyaları tuta bilməmək, koordinasiya olunmayan hərəkətlər, emosional labilliklə xarakterizə edilən nevroloji variantı (revmoxoreya) çox nadir hallarda rast gəlinir, onun proqnozu qeyri-qənaətbəxşdir. Revmatizmin bu formasında ana ölümü 20-25%-ə çatır.

Hamilələrdə revmatizmin ağırlaşmaları
Hestasiya dövründə revmatizm mamalıq və ekstragenital pozğunluqlarla ağırlaşa bilər, onların riski hamilələrdə ürək qüsurlarının olmasından birbaşa asılıdır. Prosesin kəskinləşməsi hestoz, spontan (özbaşına) düşük, vaxtından əvvəl doğuş, dölyanı mayenin vaxtından əvvəl axmasına gətirib çıxarır. Ürək çatışmazlığının yaranması və ya proqressivləşməsi ananın həyatını təhlükə altına qoyur, eləcə də dölün xroniki hipoksiyası və inkişafının ləngiməsi ilə nəticələnən fetoplasentar çatışmazlıqla müşayiət olunur. Revmatizm əleyhinə preparatların hamilələr tərəfindən nəzarətsiz qəbulu uşaqda dizembriogenetik inkişaf anomaliyalarının formalaşmasına səbəb olur. Endokardın ifadəli zədələnməsi ilə gedən aktiv formalar zamanı tromboembolik ağırlaşmalar nəticəsində qadının qəfil ölümü mümkündür.

Hamilələrdə revmatizmin diaqnostikası
Hamiləlik zamanı xəstəliyin silinmiş gedişi və Consun diaqnostik kriteriyalarının (artrit, xoreya, aponevrozların dərialtı düyünləri, annulyar eitema) əksəriyyətinin olmaması hipo- və hiperdiaqnostikaya gətirib çıxarır. Karditin inkişafından şübhələnməyə əsas verən şikayətlərin və fiziki müayinələr zamanı spesifik əlamətlərin (ürəyin sərhədlərinin genişlənməsi, küylərin yaranması, ritmin pozulması) aşkarlandığı hallarda hamilələrdə revmatizmin kəskinləşməsini təsdiq edən kompleks şəkilli laborator müayinələr təyin olunur:

Qanın zülal fraksiyalarının təyini. Kəskin revmatik reaksiya zamanı qan zərdabında α1- və xüsusən α2-qlobulinlər, haptoqlobin, seruloplazminin konsentrasiyası yüksəlir. Bu cür dəyişikliklər iltihabi proseslər üçün xarakterikdir. Seromukoidin səviyyəsinin artması revmokarditin