əlavə biokimyəvi markeri sayılır.
Fermentlərin müayinəsi. Kreatinkinaza-MB miqdarının artması miokard liflərinin dağılmasına dəlalət edir. Toxuma destruksiyası zamanı qələvi fosfatazanın və plazma DNT-nin konsentrasiyasının dəyişməsi qeydə alınır. Eritrositlərin Q-6-FDG və transketolazanın aktivliyinin pozulmasına əsasən patoloji proseslərin xarakterini təyin etmək mümkündür.
İmmunoloji göstəricilər. Revmatizmin patoqnomik dəyişikliklərinə ASL-O, ASH, ASK titrlərinin artması aiddir. Hamilələrdə əlavə laborator üsullar qismində streptozim-test, DNTaza-B (ADNT-B) və difosfopiridinnukleotidazaya (ADFN) qarşı anticisimlərin titrinin, immunoqlobulinlərin, o cümlədən revmatoid amilin səviyyəsinin təyinindən istifadə olunur.
Qanın ümumi analizi. Göstəricilər revmatizmlə yanaşı digər pozğunluqlar və hamiləliyin fizioloji gedişi zamanı dəyişə bildiyindən bu üsul köməkçi rol oynayır. Aktiv revmoproseslərdə adətən leykositoz, neytofilyoz, EÇS-nin yüksəlməsi qeydə alınır. Leykemoid reaksiyalar – leykositar formulun mielositlərə qədər sola yerdəyişməsi mümkündür.
Hamilələrdə iltihabi prosesin olmasını həm də CRZ, sial turşuları, fibrinogen konsentrasiyasının, DFA-reaksiyalarının artması təsdiq edir. EKQ və FKQ həlledici diaqnostik əhəmiyyət kəsb etmir, bu da aşkarlanan dəyişikliklərin əsasən ürək qüsurlarının xüsusiyyətlərini və ürək çatışmazlığının ifadəliliyini əks etdirməsi ilə izah olunur. Revmokarditin residivinin diaqnozu eynizamanda bir neçə revmatik laborator sınaqların (ilk növbədə – ASL-O) müsbət nəticələri və onların dinamikada stabil artmasına əsasən qoyulur.

Xəstəlik infeksion endokardit, infeksion-allergik miokardit, neyrosirkulyator distoniya, termonevroz, tireotoksikozla differensiasiya olunur. Göstərişlər olduqda pasiyent mama-ginekoloq, kardioloq, revmatoloqdan əlavə infeksionist, nevropatoloq, endokrinoloq tərəfindən konsultasiya olunur.

Hamilələrdə revmatizmin müalicəsi
Əvvəllər revmatik həmlələr keçirmiş xəstələr qadın məsləhətxanalarında