yönələn fizioloji immunosupressiya ilə bağlıdır. Estrogen, progesteron, kortizolun təsirindən virus və zədələnmiş hüceyrələrin eliminasiyasında birbaşa iştirak edən T-limfositlərinin mütləq və nisbi miqdarı azalır, sitotoksikliyi zəifləyir. Nəticədə sitomeqalovirusların replikasiyası sürətlənir, onlar orqanizmə daha sürətlə yayılır və qoruyucu anticisimlərin sayı kifayət qədər olmadıqda plasentar baryeri dəf edir.

Hamilələrdə sitomeqalovirus infeksiyasının patogenezi
Sitomeqalovirus infeksiyası yoluxma yollarının müxtəlifliyi ilə səciyyələnir. Virus aerogen, təmas, fekal-oral, hemotransfuzion, cinsi, vetrikal üsullarla, eləcə də hamilədən dölə transplasentar yolla yayılır. Nisbətən aşağı virulentliklə əlaqədar yoluxmuş şəxslə sıx təmasın olması mütləqdir. SMVİ törədicisi demək olar ki, bütün bioloji mühitlərdə: tüpürcək, qan, sidik, göz yaşı mayesi, likvor, ana südü, servikal, vaginal, uretral sekret, sperma, düz bağırsaqdan selik, dölyanı mayelərdə müəyyən edilir. Sitomeqaloviruslar orqanizmə daxil olduqdan sonra hüceyrələrin səthində adsorbsiya olunur, onlara nüfuz edir, DNT tam şəkildə replikasiyaya uğrayır, formalaşmış virionlar qonşu hüceyrələrə keçərək, qanla bütün orqanizmə yayılır. Tüpürcək vəzilərinin, ilk növbədə qulaqətrafı, digər ekzokrin vəzilərin axacaqlarının epiteli virionlara daha həssasdır.

Limfogen və hematogen generalizasiyadan sonra adətən qeyri-produktiv infeksiya fazası (gizli daşıyıcılıq) başlanır, bu mərhələ virus hissəciklərinin yoluxmuş hüceyrə daxilində uzun müddət qalması və bölünmə zamanı onların qız hüceyrələrinə ötürülməsi ilə xarakterizə edilir. Normal immunitetli qadınlarda klinik manifestasiya baş vermir, xəstəlik dərhal daşıyıcılıq xarakteri alır. Sitomeqalovirus həssas hüceyrələrdə uzun müddət qeyri-aktiv formada persistə oluna bilər. SMV-nin limfosit və mononuklearlara keçməsi onun virusəleyhinə anticimlərdən müdafiəsini təmin edir.

Hamilələrdə immunitetin zəiflədikdə sitomeqalovirus infeksiyasının