n reaktivasiyası – virusun persistə olunduğu hüceyrələrin nüvəsinin dağılması, hematogen disseminasiya, vəzili orqanların zədələnməsi, vaskulitlərin inkişafı, müxtəlif toxuma hüceyrələrinin spesifik sitomeqalik metamorfozunun induksiyası mümkündür. Hestasiya dövründə viruslar xovlararası sahədən hematogen yolla dölü dölü yoluxdurur. SMV trofoblastın membranı zədələmə qabiliyyətinə malikdir.

Hamilələrdə sitomeqalovirus infeksiyasının təsnifatı
Hamilələrdə sitomeqalovirus infeksiyasının əsas formalarının sistemləşdirilməsi patoloji prosesin klinik şəkli və manifestasiya müddəti nəzərə alınmaqla aparılır. Belə yanaşma xəstəliyin ağırlaşmalarının proqnozlaşdırılması və hamiləliyin optimal aparılma taktikasının seçilməsi baxımından daha əlverişlidir. Mamalıq və ginekologiya sahəsinin mütəxəssisləri tərəfindən infeksiyasnın aşağıdakı formaları ayırd edilir:

Birincili-manifest SMVİ. Patologiyanın ən qeyri-qənaətbəxş variantıdır. Spesifik IgG-nin olmadığı hamilələrdə birincil infeksiyalaşma nəticəsində baş verir. Virusun transplasentar yolla ötürülməsi (30-75%) və dölün bətndaxili zədələnmə ehtimalının yüksək olması ilə seçilir. Hestasiya dövründə 4%-dən az pasiyentlərdə aşkarlanır. I trimestrdə kəskin simptomatikalı yoluxma hallarında hamiləliyin süni yolla dayandırılması məsləhət görülür.
Daşıyıcılıq. Hamilələrdə sitomeqalovirus xəstəliyinin ən geniş yayılmış formasıdır. Daşıyıcı qismində mayalanmadan əvvəl xəstəliyin aktiv formasının rast gəlindiyi və ya infeksiyanın güclü immunitet fonunda dərhal qeyri-produktiv formaya keçdiyi qadınlar iştirak edir. Pasiyentin qanında sirkulyasiya edən G-immunoqlobulinlər dölü SMV ilə yoluxmadan qoruyur. İmmunosupressor təsirlərin istisna olunduğu hallarda hestasiyanın patoloji gediş riski minimaldır.
Latent infeksiyanın reaktivasiyası. Sitomeqalovirus daşıyıcılarında immunitet kifayət qədər zəiflədikdə xəstəliyin klinik şəkli inkişaf edir. 40-50% seropozitiv hamilələrdə xəstəlik bu və ya digər dərəcədə kəskinləşir.