ı mayenin çoxluğu) yaranma riski xeyli yüksəlir. Uşaqlar çox zaman az çəki ilə doğulur. SMV-yə I trimestrdə yoluxma daha təhlükəlidir, belə hallarda adətən mikrosefaliya, xorioretinit, neyrosenser eşitmə zəifliyi, inkişafın digır anomaliyaları inkişaf edir. Bətndaxili infeksiyalaşmadan sonra anadangəlmə sitomeqaliya simptomsuz gedə, ağır dərəcəli manifest formalarla və ya ayrı-ayrı orqanların zədələnmələrinin nəticəsi olaraq (hepatomeqaliya, uzunmüddətli sarılıq, əmmə və udqunmanın pozulması, əzələ tonusunun dayanıqlı azalması, tremor, anemiya, trombositopeniya, əqli inkişafın ləngiməsi, pnevmoniya, miokardit, pankreatit, kolit, nefrit) təzahür edə bilər. Uşaqlarda SMVİ-nin uzaq ağırlaşmalarına həyatın 2-5-ci ilində özünü büruzə verən korluq, karlıq, nitq pozğunluğu aiddir.

Güclü immunosupressiyalı hamilələrdə SMVİ ağır gedişə malik olur, ekstragenital ağırlaşmalar daha tez aşkar edilir. Xəstəliyin qeyri-qənaətbəxş formalarına ağciyərlərin (interstisial pnevmoniya), beynin (meningit, ensefalit), periferik sinir sisteminin (mielit, poliradikulonevrit), ürəyin (miokardit, perikardit), qan yaranmanın (trombositopeniya, hemolitik anemiya) sitomeqalovirus mənşəli zədələnmələri daxildir. İnfeksiyanın sürətli generalizasiyası zamanı sepsis, infeksion-toksiki şok, DDL-sindromunun inkişafı etdiyi hallarda hamilə qadının həyatı ciddi təhlükə altına alınır.

Hamilələrdə sitomeqalovirus infeksiyasının diaqnostikası
SMVİ-nin vaxtında diaqnostikasının çətinliyi əksər hamilələrdə simptomatikanın izlənilməməsi və manifestasiya zamanı klinik şəklin polimorfluğu ilə bağlıdır. Uşağın sitomeqalovirus infeksiyaya perinatal yolxuma riskinin yüksək olmasını nəzərə alaraq, skrininq qismində TORCH-kompleksinə görə analiz məsləhət görülür. Diaqnostikanın aparıcı üsulları infeksion agentin verifikasiyasına, seroloji markerlərin aşkarlanmasına və prosesin kəskinliyinin müəyyən edilməsinə imkan verən laborator analizlərdir. Sitomeqaliyaya şübhə yarandıqda pasiyentlərin müayinə planına