aşağıdakı üsullar daxil edilir:

İmmunoferment analiz. İFA sitomeqalovirus xəstəliyinin diaqnostikasının ən dəqiq və informativ üsulu sayılır. IgM-in aşkar edilməsi və IgG titrinin 4 dəfədən çox artması aktiv infeksiyanın olmasına dəlalət edir. İnfeksiyanın müddəti G-immunoqlobulinlərinin aviditeti barədə məlumatlarına (göstəricinin 30%-dən az olduğu hallarda proses birincili hesab olunur) əsasən təyin
PZR-diaqnostika. Sitomeqalovirusun nuklein turşuları bioloji sekretlərdə müəyyən olunur. Adətən analiz üçün qan, sidik, servikal sekret, bukkal yaxmalardan istifadə edilir. Virusun DNT-nin aşkarlanması infeksiyalaşmanı sübut edir, kəmiyyət üsulları isə infeksiyanın gedişinə nəzarət etməyə imkan verir.
Sitomeqalovirus infeksiyasının hestasiyanın istənilən mərhələsində reaktivasiya ehtimalını nəzərə alaraq, daşıyıcılara hamiləliyin 8-12, 23-25, 33-35-ci həftələrində planlı virusoloji monitorinq məsləhət görülür. Dölün bətndaxili zədələnməsinə şübhə yarandıqda kordosentez ilə göbək ciyəsi qanında IgM təyini, amniosentez, amnion mayesində törədicinin PZR-diaqnostikası icra olunur. Dölün vəziyyətinin qiymətləndirilməsi, fetoplasentar çatışmazlığın, mümkün anomaliyaların müəyyən olunması məqsədilə göstərişlər üzrə döl və ciftin USM, uşaqlıq-cift qan dövranının doppleroqrafiyası, fetometriya, KTQ, dölün fonokardioqrafiyası, xorionun biopsiyası aparılır. Sitomeqaliya İİV-infeksiyası, infeksion mononukleoz, toksoplazmoz, listerioz, herpes, virus hepatitləri, bakterial sepsis, limfaqranulomatoz, kəskin leykozla differensiasiya edilir. Zərurət olduqda pasiyent infeksionist, immunoloq, virusoloq, onkoloq, onkohematoloq tərəfindən konsultasiya olunur.

Hamilələrdə sitomeqalovirus infeksiyasının müalicəsi
Hestasiyanın aparılma taktikası SMVİ-nin klinik forması və infeksiyalaşma müddəti nəzərə alınmaqla təyin edilir. I trimestrdə birincili-manifest sitomeqaliya zamanı abortlar məsləhət görülür. Həmçinin klinik və laborator üsullarla təsdiqlənmiş birincili infeksiyalı