n fetoplasentar çatışmazlıq, ciftin aşağı yerləşməsi, onun normal yerləşməsi zamanı vaxtından əvvəl ayrılması, cift toxumasının sıx birləşməsi kimi mamalıq ağırlaşmalarının yaranma ehtimalı yüksəlir.

Şişin təsirindən uşaqlıq boşluğunun deformasiyası dölün sümük sisteminin anomaliyalarına və onun anomal gəıişinə səbəb olur. Bəzi hamilələrdə submukoz neoplaziya uşağın doğuş yollarından keçməsinə mane olur. Əksər hallarda miomalı xəstələrin doğuş prosesində doğuş gücünün zəifliyi, diskoordinasiyalı doğuş fəaliyyəti müşahidə olunur, uşaqlıq və onun boynunun cırılması, hipotonik qanaxmalar, doğuşdan sonra uşaqlığın subinvolyusiyası mümkündür. Miomalar zamanı ölü doğumların sayı 2 dəfə artır. Hamiləlik zamanı miomatozun qeyri-mamalıq ağırlaşmalarına əsasən düyünün nekrozu, onun ayaqcığının burulması aiddir. Hestasiya dövründə neoplaziyanın maliqnizasiya riski minimaldır.

Hamilələrdə uşaqlığın miomasının diaqnostikası
Hamilələrdə mioma zamanı diaqnostik axtarışın əsas məqsədi hestasiya və doğuşu ağırlaşdıra bilən amillərin- düyünlərin sayı və ölçüləri, onların lokalizasiyası, ciftə görə yerləşməsinin qiymətləndirilməsindən ibarətdir. Uşaqlığın miomasının bəzi ənənəvi diaqnostik üsulları hamiləlik zamanı məhdud şəkildə tətbiq olunur. Ginekoloji müayinə prosesində uşaqlığın ölçülərinin hestasiya müddətinə uyğun gəlməməsi aşkarlanır, onun ön divarında iri subseroz şişlər palpasiya olunur. Uşaqlığın angioqrafiyası, kiçik çanaq orqanlarının KT və digər rentgenoloji üsullar dölə neqativ təsiirnə əsasən məsləhət görülmür. Hidrosonoqrafiya və histeroskopiyanın aparılması qəti qadağandır. Hamilələrdə dətən aşağıdakı üsullardan istifadə olunur:

Uşaqlığın USM. Miomatoz düyünlər hamar, dəqiq sərhədlərə malik yumru heterogen törəmələr şəklində izlənilir. Tərkibində aşağı differensiasiyalı saya əzələ hüceyrələri üstünlük təşkil edən şişlər hipoexogen olur. Hiperexogenlik birləşdirici toxuma liflərinin çoxluğuna dəlalət edir. USM şişin ölçüləri, düyünlərin sayını və onların