ə kazeoz-destruktiv formaları demək olar ki, təzahür etmir. Qadının uzunmüddətli (3 həftədən artıq davam edən) bəlğəmlı və ya bəlğəmsiz öskürək, qanhayxırma, təngnəfəslik, döş qəfəsində ağrılardan şikayət etməsi infeksiyadan şübhələnməyə əsas verir.

Hamilələrdə vərəmin ağırlaşmaları
Vərəm infeksiyalı hamilələrin 54%-də hamiləlik ağırlaşmış gedişə malik olur. Böyrəküstü vəzilərin sekretor funksiyasına təsir edən intoksikasiya fonunda anemiyaların, erkən toksikozların, gecikmiş hestozların tezliyi artır. Ağciyər ventilyasiyasının və qanın oksigenasiyasının pozulması fetoplasentar çatışmazlıq, dölün inkişafının ləngiməsi ilə müşayiət olunur. İnfeksion təsirlərlə əlaqədar döl qişalarının sərtliyinin azalması dölyanı mayenin vaxtından əvvəl itirilməsinə gətirib çıxarır. Mikobakteriyalar göbək ciyəsi və ya amniotik maye vasitəsilə dölə keçə bilər. Birinci halda ilkin vərəm ocaqları qaraciyərdə, ikinci halda isə müxtəlif orqanlarda formalaşa bilər. Pasiyentlərin bir qismində yığılmış süd turşusunun təsirindən miometriumun aktivliyinin artması hesabına sürətli doğuş fəaliyyəti qeyd olunur. Dölün qovulması dövründə gücvermələr və tezləşmiş tənəffüsspontan pnevmotoraksın və ağciyər qanaxmasının yaranma riskini yüksəldir.

Vərəm infeksiyalı qadınların əksəriyyətində doğuşdan sonrakı dövr ağırlaşmasız keçsə də, doğuş prosesində qanın itirilməsi, abdominal dekompressiya və yorğunluq infeksion prosesin kəskinləşməsinə – miliar vərəm, vərəm meningitinin inkişafına səbəb ola bilər. Diaqnostikanın gecidirilməsi və adekvat müalicənin aparılmaması doğuşun birinci ilində vərəmlə bağlı ölüm hallarını 15-18%-ə qədər artırır. Ağciyər vərəmindən əziyyət çəkən qadınların dünyaya gətirdiyi yenidoğulmuşların 12%-də hipotrofiya əlamətləri və doğuşdam sonra çəkinin az artması izlənilir. Beynin hipoksik zədələnməsi nəticəsində onlarda tənəffüs pozğunluqları, MSS dəyişiklikləri müşahidə edilir.

Hamilələrdə vərəmin diaqnostikası
Hamilələrdə vərəmin erkən diaqnostikasının çətinliyi