müəyyən etməyə kömək edir. Hepatit B-nin xroniki və daşıyıcı formalarında HBSAg təyin olunur.
Qaraciyər sınaqları. Hepatositlərin sitolizinin əsas markeri ALT aktivliyinin minimum 10 dəfə artması hesab olunur. Bu göstərici prodromal dövrün sonundan artmağa başlayır, xəstəliyin qızğın dövründə maksimal həddə çatır, rekonvalessensiya zamanı isə tədricən azalaraq norma səviyyəsinə enir. Qələvi fosfataza (QF) və qamma-qlütamiltransferazanın (QQM) konsentrasiyasının artması xolestazın inkişafından xəbər verir.
Zülal mübadiləsinin müayinəsi. Qaraciyər parenximasının iltihabı zədələnməsi zamanı sulem sinağının göstəriciləri azalır, timol sinağının göstəriciləri isə artır. Dəyişikliklərin ifadəliliyi infeksion prosesin ağırlığından asılıdır. Ümumi zülal, albuminin səviyyəsi azalır. Disproteinemiya müşahidə olunur. Zülal sintezinin pozulması nəticəsində qaraciyərdə hemostaz sistemin göstəriciləri pisləşir.
Piqment və lipid mübadiləsinin öyrənilməsi. Qaraciyərin funksional çatışmazlığı birbaşa bilirubinin konsentrasiyasının artması, sidikdə öd piqmentləri və urobilinogenin olması ilə müşayiət olunan hiperbilirubinemiya ilə təzahür edir. Virus hepatitlərin kəskin və xroniki formalarında zədələnmiş hepatositlər tərəfindən xolesterin sintezinin pozulması onun qanda səviyyəsinin azalmasına səbəb olur.
Qanın ümumi analizində leykosit, neytrofillərin sayı azalır, monosit və limfositlərin nisbi sayı artır. EÇS adətən normada olur, bəzi hallarda 23 mm/s-a kimi yüksələ bilər. Qaraciyərin USM zamanı orqanın ölçülərinin böyüməsi aşkar olunur, xəstəliyin müxtəlif formalarında hipoexogenlik, hiperexogenlik, qeyri-həmcins quruluş müşahidə olunur. Xəstəliyin müxtəlif formaları arasında, o cümlədən xoşxassəli limfoblastoz, iersinioz, leptospiroz, psevdovərəm, dərman hepatitləri, ağır gedişli erkən toksikoz, hamiləlik zamanı xolestaz, preeklampsiya, hamilələrin kəskin pis hepatozu, HELLP- sindromu zamanı qaraciyər parenximasının zədələnməsi ilə differensial diaqnostika