anomaliyalar. Genetik qüsurlarla bağlı inkişaf anomaliyaları düşüklərə, hamiləliyin daşınması zamanı isə uşaqda ağır nevroloji, psixi və somatik pozğunluqlara səbəb olur.
Bətndaxili infeksiyalaşma. Dölün bakteriya, mikoplazma, xlamidiya, göbələklər, viruslara yoluxması onun inkişafının pozulması, hamiləliyin vaxtından əvvəl dayandırılması, çoxsaylı inkişaf qüsurları, dölün ölümü, doğuşların patoloji gedişi ilə ağırlaşa bilər.
Dölün hipoksiyası. Bu vəziyyət oksigen çatışmazlığı zamanı qeyd olunur, hipoksiya müxtəlif orqanların işemiyası və nekrozuna gətirib çıxara bilər. Uzunmüddətli hipoksiya yenidoğulmuşun anadangəlmə patologiyası və ya dölün antenatal ölümü ilə nəticələnir.
Hipotrofiya. Dölün inkişafının əhəmiyyətli dərəcədə ləngiməsi zamanı doğuş hipoksiyası, sərbəst tənəffüs və mekoniumun aspirasiyası ilə bağlı problemlərin yaranması, pnevmoniya, hiperbilirubinemiyanın inkişafı, istilik tənziminin pozulması, baş beynin zədələnmələri mümkündür.
Dölün anomal vəziyyəti və gəlişi. Çanaq və çəp gəlişlər zamanı doğuş prosesində ağırlaşmaların yaranma ehtimalı yüksək olur, köndələn gəlişdə təbii doğuşun aparılması qeyri-mümkündür.
İnkişafdan qalmış hamiləlik. Həyat qabiliyyətini itirmiş dölün uşaqlıq boşluğunda qalması ananın sağlamlığı və həyatı üçün təhlükə daşıyan ağır iltihabi fəsadlara- irinli endometrit, peritonit, sepsisə gətirib çıxarır.
Dölün qidalanmasını və qorunmasını təmin edən embrional strukturlarda baş verən ağırlaşmalar əsasən uşağın vəziyyətinin pisləşməsinə səbəb olur. Bu zaman döldə iltihabi xəstəliklər, hipoksiya, hipotrofiya inkişaf edə bilər, bu hallar çox zaman anadangəlmə patologiyalar və ya antenatal ölümlə sonlanır. Bundan əlavə bu tip ağırlaşmalar vaxtından qabaq və patoloji doğuş ehtimalını yüksəldir. Zədələnmələrin səviyyəsini nəzərə alaraq, patologiyalar aşağıdakı qruplara bölünür:

Ciftin patologiyaları. Cift toxumasında kista və şişlər, infeksion-iltihabi proseslər (desiduit, villit, intervillezit) yarana bilər. Plasentar