hormonun çatışmaqlığı ilə özünü büruzə verir. Çox vaxt hamiləlik dövründə keçirilən məxmərək uşaqlarda yeniyetmə dövründə şəkərli diabetin insulindən asılı formasının yaranmasına səbəb olur. Eləcə də eşitmə pozğunluqları, autoimmun tireoidit mümkündür.

Hamiləlik dövründə məxmərəyin diaqnostikası
Hamiləlik dövründə məxmərək qadının qanında törədiciyə qarşı anticisimlərin olmasını müəyyən edən xüsusi seroloji analizlər vasitəsilə aşkarlanır. Əlamətlərin yaranması və ya gələcək ananın təsadüfən infeksiya ocağında olması zamanı vaxtında müayinə aparılması və dölün sağlamlığı üçün risklərin qiymətləndirilməsi məqsədilə təcili surətdə mama-ginekoloq və infeksionistə müraciət etmək lazımdır. Hamiləlik dövründə məxmərək adətən IgM səviyyəsini göstərən immunoferment üsulla (İFA) təyin edilir. Törədiciyə qarşı anticisimlər virusa yoluxmadan 7 gün sonra qanda sirkulyasiya etməyə başlayır və orqanizmdə 1-2 ay ərzində qalır.

Hamiləlik zamanı məxmərəyin üşaq üçün yüksək risk daşıdığını nəzərə alaraq xəstəyə PZR (polimeraz zəncir reaksiyası üsulu) təyin olunur. Bu metodun məqsədi qadının yoluxmasının təsdiqi, virusun RNT-nin müəyyənləşdirilməsindən ibarətdir. Yuxarıda qeyd olunduğu kimi eləcə də hamiləlik zamanı məxmərəyə şübhə olduqda IgG-nin törədiciyə qarşı avidliyini təyin edən İFA aparılır. Tədqiq olunan bioloji substansiyada IgM-in yüksək titrlərinin aşkarlanması yoluxmaya və xəstəliyin kəskin gedişinə dəlalət edir. Belə hallarda ehtimal olunan yoluxma dövrü müəyyən olunmalı, dölün vəziyyəti qiymətləndirilməli (əsasən kordosentezdən istifadə olunur) və hamiləliyin davam etdirilməsinin mümkünlüyü təyin edilməlidir.

Hamiləlik dövründə məxmərəyin müalicəsi
Qadının hestasiyanın 12-ci həftəsinə kimi məxmərəyə yoluxması döldə ağır inkişaf qüsurlarının formalaşmasına səbəb oloduğundan hamiləliyin süni yolla pozulmasına mütləq göstəriş hesab olunur. Embriogenezin 13-28-ci həftəsində infeksiyalaşma zamanı konsilium keçirilərək, hamiləliyin davam etdirilməsinin