, onurğa sütunun parçalanması (spina bifida) halları isə 40% artır. Bu anomaliyaların inkişaf ehtimalı android tipli piylənmədən əziyyət çəkən qadınlarda 1,8-2,5 dəfə çox olur.

Özbaşına (spontan) düşük və hamiləliyin pozulması hallarının tezliyi 25-37%-ə çatır. Fetoplasentar çatışmazlıq – 38%, dölün xroniki hipoksiyası – 25-34%, yenidoğulmuşun çəki azlığı -18%, dölün makrosomiyası —20-44% hallarda qeyd olunur. Bədən kütləsi indeksinin 3 vahiddən çox artması zamanı dölün antenatal ölümü 63% yüksəlir. Vaxtından əvvəl doğuşlar – 5-12,5%, gecikmiş doğuşlar isə 10-15% hallarda müşahidə olunur. 40-65% zahılarda zəif doğuş fəaliyyəti, 10-32%-də isə miometriumun diskoordinasiyalı yığılmaları izlənilir. Koaqulopatik qanaxmalar, DDL- sindromunun yaranma ehtimalı artır. Doğuş travmatizminin səviyyəsi 45,7% təşkil edir. Normal çəkili hamilələrlə müqayisədə piylənmə olan qadınlarda Qeysəriyyə əməliyatı 2-4 dəfə çox aparılır. 5,5% qadınlarda doğuşdan sonra endometrit aşkar olunur.

Artıq çəkili qadınların yarıdan çoxunda hamiləlik dövründə dekompensə olunmuş digər patoloji proseslər qeyd olunur. Hamilələrin 51,6-59,7%-də immunitetin zəifləməsi ilə əlaqədar infeksion xəstəliklər, 17,1-43,5%-də — yanaşı gedən ürək-damar xəstəlikləri, 7,1%-də — tənəffüs orqanlarının patologiyaları, 4,8-9,9%-də — uroloji patologiya, 3,8-7,9%-də — həzm sisteminin pozğunluqları müəyyən edilir. 17% hamilələrdə hestasion diabet inkişaf edir, bu da umimilikdə populyasiya ilə müqayisədə 2,8-8,5 dəfə çoxdur. Hər 3-cü iri çəkili qadında doğuşdan sonra 15 il ərzində 2-ci tip şəkərli diabet aşkarlanır.

Hamiləlik zamanı artıq çəkinin diaqnostikası
Artıq çəki əlamətləri müşahidə olunduqda diaqnostik axtarışın əsas məqsədi pozğunluğun dərəcəsinin qiymətləndirilməsindən, onun yaranma səbəbinin aydınlaşdırilmasından, hamiləlik ağırlaşmalarının vaxtında aşkar olunmasından ibarətdir. Xəstənin kompleks müayinəsi fizikal baxış, laborator və instrumental müayinələrdən ibarətdir. Piylənmənin təsdiqi və