ş hesab olunur.

Aktiv pankreatitli xəstə cərrahi stasionarda hospitalizasiya edilir. Əsas terapevtik məqsəd ağrının, iltihabın, intoksikasiyanın aradan qaldırılmasından, orqanın sekretor funksiyasının bərpasından, ehtimal olunan ağırlaşmaalrın qarşısının alınmasından ibarətdir. Müalicənin vacib mərhələsi zədələnmiş vəziyə funksional sakitliyinin təminindən ibarətdir: pankreatik şirənin sekresiyasının dayandırlıması məqsədilə 3-7 gün müddətində (iltihabın kəskinliyindən asılı olaraq) parenteral nutritiv qidalanma fonunda aclıq və susuzluq rejiminə riayət olunur, mədə möhtəviyyatı nazoqastral zond vasitəsilə hər 4-6 saatdan bir evakuasiya edilir, epiqastral nahiyənin lokal hipotermiyası icra olunur. Medikamentoz müalicə sxeminə aşağıdakı qruplar aiddir:


Mədə sekresiyasının blokatorları. Preparatlar mədəaltı vəzinin funksional sakitliyini yaratdığı effekti möhkəmləndirirlər. İfraz olunan mədə şirəsinin həcminin azalması pankreatik sekresiyanın aktivliyinin azalması ilə müşayiət olunur, bu da zədələnmənin lokallaşmasına və sonrakı autolizin qarşısının alınmasına imkan verir.
Fermentəleyhinə vasitələr. Antiproteolitik preparatlar vəzi toxumasını dağıdan pankreatik fermentlərin inaktivləşməsinə kömək edir. Aktiv proses zamanı daha effektivdir. Xəstəliyin xroniki formalarında selektiv olaraq tripsinə təsir edən metabolik preparatlara üstünlük verilir.
Analgetiklər. Ağrı sindromunun aradan qaldırılması üçün qeyri-steroid iltihabəleyhinə preparatlar, spazmolitiklər təyin olunur. Daha ağır hallarda qlükokortikosteroidlərdən istifadə edilir. İntensiv ağrı və pankreatogen şokun əlamətlərinin izlənilməsi zamanı mepivakain və buprenorfinlə epidural anesteziya aparılır.
Dezintoksikasion preparatlar. Aktiv pankreatit toxumaların massiv destruksiyasıilə müşayiət olunduğundan hamilələrdə ifadəli intoksikasion sindrom inkişaf edə bilər. Toksiki metabolitlərin xaric olunması məqsədilə infuzion terapiya – kristalloid və kollioid məhlulların damcı üsulu ilə venadaxilinə