i pozğunluğu yaradan səbəblərin təyinindən, onun hamiləliyin gedişinə təsirinin qiymətləndirilməsindən ibarətdir. Bəzi hallarda patoloji vəziyyət klinik əlamətlərlə təzahür etmir, USM-skrininq zamanı təsadüfən aşkarlanır. Miometriumun tonusunun artmasına şübhə yarandıqda aşağıdakı müayinə üsullarının aparılması məsləhət görülür:

Qarnın palpasiyası. Hamiləliyin II-III trimestrində normal tonus zamanı qarın yumşaqdır, hestasiyanın gec mərhələlərində uşaqlığın divarından dölün vəziyyəti və gəlişi asanlıqla təyin edilir. Uşaqlıq divarının sərtləşməsi və gərginliyi, bəzən “daş kimi” bərkiməsi tonusun artmasına dəlalət edir Döl palapsiya olunmur.
Uşaqlığın USM. Uşaqlığın divarları əzələ liflərinin yığılması hesabına lokal və ya total qalınlaşmışdır. Kiçik ölçülü bərkimə sahəsində klinik simptomatika rast gəlinməyə bilər. USM ciftin ayrılma əlamətlərinin vaxtında aşkarlanmasına kömək edir. Fetoplasentar çatışmazlıq zamanı ultrasəs müayinə uşaqlıq-plasentar qan dövranının doppleroqrafiyası ilə tamamlanır.
Tonusometriya. Miometriumun yığılma dərəcəsi xüsusi tonusometrlərlə ölçülən şərti vahidlərlə qiymətləndirilir. Ötürücülər uşaqlığın proyeksiyası üzərində yerləşdirilir, bundan sonra onun ştiftinin uşaqlıq divarına daxil olma dərinliyi cihazın şkalasında qeyd olunur. Müayinə prosesində yaylı və elektrik tonusometrlərdən istifadə edilir.
Cinsi hormonların səviyyəsinin təyini. Uşaqlığın yığılmalarının güclənməsi çox zaman dishormonal vəziyyətlərlə bağlı olduğundan, patologiyanın səbəblərini müəyyən etmək üçün laborator üsullar təyin edilir. Uşaqlığın yüksək tonusu fonunda qadınlarda progesteronun miqdarının azalması, testosteronun, prolaktinin konsentrasiyasının artması müşahidə oluna bilər.
Əlavə müayinlər qismində uşaqlıq boynunun qısalmasını müəyyən edən servikometriya, dölə təhlükə törədən vəziyyətlərin vaxtında aşkarlanmasına yönəldilmiş KTQ, dölün fetometriyası və fonokardioqrafiyası məsləhət görülür. Miometriumun tonusunun artması ilə müşayiət olunan müxtəlif