k toxumasına daxil olur. Hestasiya dövrünün sonunda qlükokortikoidlərin səviyyəsinin artması nəticəsində yaranan immunosupressiya yüksək bakteriemiyaya səbəb olur.
Hestasion pielonefritin patogenezi
Hestasion pielonefritin törədicisinin əsas yayılma yolu qalxan infeksiyalaşma sayılır. Hamiləlik zamanı sidik çıxarıcı orqanlarda gedən anatomik-funksional dəyişikliklər sidiyin durğunlaşmasına, sidik kisəsi, sidik axarları, ləyənlərdə hidrostatik təzyiqin artmasına və bunun nəticəsində sidik kisəsi-sidik axarları, sidik axarları-ləyən, pielotubulyar və pielovenoz reflükslərin yaranmasına gətirib çıxardır. Əvvəlcə mikroorqanizmlər sidik çıxarıcı traktın -sidik kanalı və sidik kisəsinın aşağı hissələrində kolonizasiyalaşır. Sonra mövcud olan reflükslər hesabına onlar böyrək ləyənlərinə kimi yayılır, uroteliuma adgeziya olaraq böyrək toxumasına daxil olur, bununla da kəskin iltihabi prosesin yaranmasına səbəb olur. Az hallarda infeksiyalaşma hematogen yolla baş verir.

Hestasion pielonefritin təsnifatı
Hestasion pielonefritin formalarının sistemləşdirilməsində xəstəliyin inkişafı və gedişinin xüsusiyyətlərini əks etdirən patogenetik və klinik kriteriyalardan istifadə olunur. Təklif olunmuş təsnifat hamiləlik və doğuşun aparılmasında optimal taktikanın seçilməsi, baş verə biləcək ağırlaşmaların proqnozlaşdırılmasında istifadə olunur. Mama-ginekoloqlar və uroloqlar tərəfindən hamilələrin pielonefritinin aşağıdakı formaları ayırd edilir:

Patogenezə görə: birincili və ikincili. İltihab intakt morfoloji əsas üzərində yarandıqda bu hal birincili sayılır. İkincili pieolonefritə anatomik qüsurlar zamanı obstruksiya, böyrəklərin dizembriogenetik zədələnmələri, dismetamolik nefropatiyalar səbəb olur.
Gedişinə görə: kəskin və xroniki. Kəskin iltihab 2-10% hallarda xüsusən birinci hamiləlik zamanı yaranır, nəzərəçarpan klinik simptomatika ilə fərqlənir. Xroniki forma isə tədricən (latent forma) və ya kəskin prosesin davamı kimi (residivləçən manifest forma) inkişaf