şişlər. Yumurtalıq və böyrəküstü vəzilərin hormonal-aktiv şişlərində estrogenlərin səviyyəsi nəzarətdən çıxır, əlamətlər sürətlə artır. Aybaşı siklinin fazalarından asılılıq itir, hormonların miqdarı normadan 5-7 dəfə yüksəlir.
Qalxanbənzər vəzin fəaliyyətinin pozulması. Hipofizin ön payının tənzimləyici hormonları quruluşlarına görə bir-birlərinə çox bənzərdir. Bəzi hallarda onlar nəinki qalxanabənzər vəzə, həm də yumurtalıqlara təsir göstərir. Qalxanabənzər vəzin aktivliyinin azalması, eləcə də artması hiperestrogeniyaya gətirib çıxarır.
Xorionepitelioma. Rüşeym hüceyrələrindən formalaşan bədxassəli şişdir. Bu törəmə xorionik qonadotropin sintez edir. Onun təsirindən yumurtalıqlarda estrogen sintezi güclənir.
Piylənmə. Alimlər piy toxumasını alimlər endokrin orqan hesab edirlər. Piy hüceyrələrinin miqdarı artdıqda orqanizmdə kişi cinsi hormonlarının – androgenlərin toplanması sürətlənir. Onların artıq hissəsi isə estrogenlərə çevrilir, nəticədə hiperestrogeniya inkişaf edir.
Hepatit və yaxud qaraciyər sirrozu. Qadın cinsi hormonlarının artıq hissəsi birləşdirici qlobulinə bitişərək inaktivləşir. Bu zülal hepatositlərdə sintez olunur. Qaraciyər hüceyrələri dağıldıqda və öz funksiyasını itirdikdə qan zərdabında aktiv estrogenlərin səviyyəsi yüksəlir.
Nisbi hiperestrogeniya bütün qadınlarda 35 yaşdan sonra yaranır. Belə ki, bu yaş dövründə progesteron sintezi zəifləyir, hipofiz hormonlarının yumurtalıqlara təsiri tormozlanır. Qanda estrogenlərin miqdarı artır, çoxdöllü hamiləlik ehtimalı artır. Bu proses orqanizmin qocalmasının ilk indiqatorudur.

Hiperestrogeniyanın patogenezi
Estrogenlər təkcə reproduktiv sistemə təsir göstərmir. Əslində estrogen reseptorlarına süd vəzilərində, ağciyərdə, qaraciyərdə, sümüklərdə və baş beyində də rast gəlinir. Onların membran (hüceyrə divarında yerləşən) və nüvə (hüceyrənin nüvəsində olan) formaları mövcuddur. Hiperestrogeniya zamanı artıq hormonlar reseptorlarla birləşərək, orqanizmdə patoloji reaksiyalara