ekstirpasiyasından sonra bitişmə xəstəliyinin yaranma ehtimalı artır.
Kiçik çanaqda olan qansızmalar. Yumurtalığın apopleksiyası, uşaqlıqdan kənar hamiləlik zamanı borunun partlaması nəticəsində baş verən qanaxmalar bitişmə prosesinə təkan verə bilər.
Endometrioz. Endometrioid törəmələrin kiçik çanaq orqanları və peritona yayılması fibrinoz birləşdirici toxuma mənşəli qalınlaşmaların yaranmasını stimulə edir.
Kiçik çanağın travmaları. Xəstəliyin inkişafına qəza, hündürlükdən yıxılma, istehsalat travmaları zamanı açıq və qapalı zədələnmələr xəstəliyin inkişafına gətirib çıxaa bilər.
Tədqiqatların nəticələrinə əsasən 50%-dən çox hallarda plastik pelvioperitonit 2 və daha çox amillərin kompleks təsirindən yaranır. Patologiyanın formalaşmasında risk amilləri: invaziv ginekoloji müdaxilələr, nizamsız cinsi həyat mühüm rol oynayır.

Kiçik çanaqda bitişmələrin patogenezi
Kiçik çanaqda bitişmələrin səbəbləri
Travmatik zədələnmələr, çanaq orqanlarını örtən peritonun kəskin və xroniki iltihabı zamanı regenerasiya prosesini stimulə edən mediatorlar ifraz olunur. Bu prosesin həlqələrindən birini fibrin sintez edən fibroblastların aktivləşməsi təşkil edir. Nəticədə fibrin lifləri yaxınlıqda yerləşən orqan və toxumaları birləşdiririr. Belə reaksiya müdafiə xarakteri daşıyaraq iltihab ocağının lokalizasiyasına yönəlir. Massiv zədələnmələr və xroniki iltihabi proseslər zamanı birləşdirici toxumanın əks rezorbsiyası pozulur, bu da çanaq orqanlarının seroz qişaları arasında bərk bitişmələrin əmələ gəlməsi ilə nəticələnir. Eləcə də peritonun səhifələri bərkiyir, uşaqlıq və artımların hərəkətliliyi məhdudlaşır. Orqanların yerdəyişməsi zamanı bitişmələr gərilir, sinir ucları qıcıqlanır, xarakterik ağrı sindromu yaranır.

Kiçik çanaqda bitişmələrin təsnifatı
Plastik pelvioperitonitin klinik təsnifatı onun gediş xüsusiyyətlərinə əsaslanır. Patologiya aşağıdakı formalara təsnif edilir:

Kəskin. Xəstəlik ifadəli klinik simptomatika – ağrı sindromu, hərarət, təzyiqin enməsi,