endometrit, xroniki servisit, salpingit, adneksit və bağırsağın uzunmüddətli parezi zamanı artır. Mama və ginekologiya sahəsinin mütəxəssisləri tərəfindən peritonun aşağıdakı infeksiyalaşma yolları qeydə alınmışdır:

Doğuş zamanı yoluxma. Xorioamnionitli hamilədə aparılan Qeysəriyyə kəsiyi əməliyyatı zamanı mikroorqanizmlər uşaqlıq möhtəviyyatı ilə birlikdə qarın boşluğuna keçir.
Bağırsaq divarından keçmə. Doğuşdan sonra uzunmüddətli parez fonunda patogen mikroflora bağırsaq divarından keçə bilir.
Tikişlərin aralanması nəticəsində iltihablaşma. 50 % hallarda peritonitə əməliyyatdan sonra uşaqlıq üzərində qoyulan tikişlərin qeyri-qənaətbəxşliyi səbəb olur.
Mikroorqanizmlərin qarın boşluğuna keçməsi hər zaman iltihaba səbəb olmur, peritonitin inkişafinda reziztentliyin zəifləməsi böyük rol oynayır. Hətta normal hamiləlik və fəsadlaşmamış doğuşlarda belə plasentar zülal, progesteron və estrogenin zəiflədici təsiri nəticəsində immunodefisit hal yarana bilər. Kütləvi qanitirmə, anemiya, ağır hestozlar, uzunmuddətli doğuş prosesi, qeyri-adekvat ağrısızlaşdırma ilə bağlı stress, antibakterial və kortikosteroid preparatların qeyri-düzgün qəbulu, doğuş zamanı yumşaq toxumaların zədələnməsi, operativ müdaxilə və tibbi manipulyasiyalar zamanı mamalıq peritonitinin yaranma ehtimalı yüksəlir.

Mamalıq peritonitinin patogenezi
Xəstəliyin inkişafının aparıcı həlqəsini əvvəlcə uşaqlıq boşluğunun, sonra isə peritonun patoloji mikroorqanizmlərlə massiv disseminasiyası zamanı toxuma və bakterial toksinlərin ifrazı təşkil edir. Qana keçmiş toksinlər histamin, serotonin və bir sıra digər bioaktiv maddələrin sintezini artırır. Nəticədə damar divarının keçiriciliyi və mikrosirkulyasiya pozulur, qan periton və qarın boşluğu orqanlarının damarlarında depolaşır.

Bağırsağın artan ödemi nəticəsində onun motorikası və sorulma prosesinin pozulması bağırsaq ilgəklərində qazların və mayenin yığılmasına səbəb olur. Bağırsaq divarının sonrakı genişlənməsi mikrosirkulyator