edilir. Mikrobəleyhinə preparatlar (sulfanilamidlər, antibiotiklər), QSİƏP, dolayı (fenindion, asenokumarol) və birbaşa təsirli antikoaqulyantlar (heparin), antiaqreqant vasitələr (asetilsalisil turşusu, pentoksifillin, nikotin turşusu), reoloji təsirə malik preparatlar (dekstran) təyin olunur. Antikoaqulyantlarla müalicə zamanı protrombin indeksinə nəzarət edilməli, sidiyin ümumi analizi aparılmalıdır: protrombin indeksinin azalması və hematouriya preparatların kumulyasiyasına dəlalət edir.

Xroniki metrotromboflebitin müalicəsində fizioterapiyaya: ozokeritoterapiya, parafinlə müalicə, palçıqla müalicə, diatermiya, hidrogen sulfidli vannalara üstünlük verilir. Trombların irinləməsi və ya güclü qanaxmalarla ağırlaşmış metrotromboflebit zamanı uşaqlığın xaric olunması-histerektomiya və ya uşaqlığın supravaginal amputasiyası tələb oluna bilər.

Metrotromboflebitin ağırlaşmaları
İnfeksiyanın hematogen yolla yayılması zamanı tromboflebit çanaq və aşağı ətraf venalarına yayıla bilər. Metrotromboflebitin tromboembolik ağırlaşmalarına ağciyər arteriyasının tromboemboliyası, infarkt – pnevmoniya aiddir.

Metrotromboflebitin ağır gedişi zamanı trombların irinləməsi, uşaqlıq divarının nekrozu, soyulan metrit, güclü uşaqlıq qanaxmaları, sepsisin inkişafı mümkündür. Gecikmiş hallarda uşaqlığın hissəvi və ya tam qanqrenası, uşaqlıq divarlarının absesinə rast gəlmək olar.

Metrotromboflebitin proqnoz və profilaktikası
Yalnız antikoaqulyantlar, antiaqreqantlar və antibiotiklərin istifadəsi ilə vaxtında müalicənin aparılması ilə ağırlaşmaların qarşısını almaq olar. Metrotromboflebitin gecikdirilmiş müalicəsi, trombların irinləməsi və tromboembolik ağırlaşmalar zamanı proqnoz əhəmiyyətli dərəcədə pisləşir. Metrotromboflebitin profilaktikası doğuşun və doğuşdan sonrakı dövrün rasional aparılmasını, abortlar, ginekoloji və mamalıq müdaxilələri zamanı aseptika qaydalarına əməl olunmasını, endomiometritin vaxtında müalicə edilməsini tələb