təşkil edir. Hərarətin qalxma vaxtı ilə xarakterik klinik əlamətlərin üst-üstə düşməsi dolayı yolla ovulyator sindromun olmasından xəbər verir.
Ultrasəs follikulometriya. Yumurtalıqların dinamik USM prosesində böyüyən follikula nəzarət edilir. Yumurtahüceyrənin çıxma anında onun ölçüsü 18,0-24,0mm-ə çatır. Ovulyasiyadan sonra yumurtalıqda sarı cisim, çanaq boşluğunda isə az miqdarda maye qeyd olunur.
Cinsi hormonların səviyyəsinin təyini. Yetkin yumurtahüceyrənin çıxma dövründə qanda lüteinləşdirici hormonun (LH) səviyyəsi artır, estrogenlərin miqdarı bir qədər azalır.
Ovulyasiya zamanı yaranan pozğunluqları həm xroniki ginekoloji xəstəliklər (iltihabi proseslər, həcmli törəmələr, endometrioz) və uroloji patologiyalardan, həm də kəskin qarın sindromundan differensiasiya etmək lazımdır. Ginekoloji kresloda müayinədən əlavə xəstələrə çanaq orqanlarının transvaginal və transabdominal USM, KT, diaqnostik laparoskopiya, uşaqlıq yolunun arxa tağının punksiyası, yaxmanın floraya görə əkilməsi, PZR-diaqnostika, hamiləlik testi təyin oluna bilər. Zərurət olduqda diaqnostik prosesə cərrah və uroloq cəlb edilir.

Ovulyator sindromun müalicəsi
Ovulyasiyator pozğunluqların xüsusi müalicə üsulları mövcud deyil. Müalicə simptomatik olub, əsasən ağrı sindromunun aradan qaldırılmasına yönəldilir. Patogenezi nəzərə alaraq, belə xəstələrə analgetiklər və spazmolitik preparatlar təyin edilir. Qarnın aşağı hissəsinə isti kompresslər və ya isitqacın qoyulması ağrı hissiyyatının intensivliyini əhəmiyyətli dərəcədə azaldır. Bu dövrdə fiziki yüklənmələr, cinsi əlaqə (hamiləlik planlaşdıran qadınları çıxmaq şərtilə) istisna olunmalıdır. Tez-tez təkrarlanan ovulyator sindrom zamanı pasiyentin istəyi və onun reproduktiv planı nəzərə alınmaqla oral kontraseptivlər məsləhət görülür, onraın qəbulu fonunda ağrı müşahidə edilmir. Vitamin-mineral kompleksləri və digər ümumi möhkəmləndirici vasitələrin qəbulu müsbət nəticələr verir.

Ovulyator sindromun proqnoz və profilaktikası
Proqnoz