ı məqsədilə arxa kolpotomiya və ya laparoskopiya üsulu ilə kiçik çanaq boşluğu drenajlanır, qarındaxili infuziyalar tətbiq edilir.


Uşaqlığın perforasiyası, şiş düyünlərinin nekrozu, piosalpinks, piovar, tuboovarial abses zamanı təcili laparotomiya icra olunur. Cərrahi müdaxilənin həcmi klinik vəziyyətdən asılıdır. Pelvioperitonitin ağırlaşmış gedişi adneksektomiya, uşaqlığın artımlarla birgə supravaginal amputasiyası, histerektomiya (uşaqlığın tam xaric olunması), panhisterektomiyanın (uşaqlığın uşaqlıq boynu və artımlarla birlikdə çıxarılması) aparılmasına göstəriş hesab olunur.

Pelvioperitonitin proqnoz və profilaktikası
Pelvioperitonitin düzgün və vaxtında aparılan müalicəsi zamanı xəstəlik tam sağalır. Ən yaxşı uzunmüddətli nəticələr aktiv taktikanın – punksiya, laparoskopiya, drenajlanmanın tətbiqi ilə əldə edilir. Belə hallarda hamiləliyin baş tutma ehtimalı konservativ müalicə ilə müqayisədə daha yüksək olur. Pelvioperitonit sonsuzluq, hamiləliyin daşınmaması, uşaqlıqdan kənar hamiləliyin inkşafı, residivləşən iltihab, çanaq ağrıları sindromu ilə nəticələnə bilər.

Pelvioperitonitin inkişafına səbəb olan amilləri istisna etmək üçün profilaktik olaraq ginekoloji müayinələrin aparılması, genital infeksiyaların erkən müalicəsi, kontrasepsiyanın baryer üsullarından istifadə, UDS-nin vaxtında çıxarılması, ginekoloji əməliyyatlardan sonra preventiv mikrobəleyhinə terapiyanın tətbiqi, abort, doğuş, uşaqlıqdaxili manipulyasiyalarla bağlı ağırlaşmaların qarşısının alınması məsləhət