Pelvioperitonit – kiçik çanağın seroz örtüyünün (peritonun) lokal infeksion-iltihabi zədələnməsidir. Pelvioperitonitin inkişafı yüksək hərarət, titrətmə, intoksikasiya, ifadəli ağrılı abdominal sindrom, qarında köp və qarın divarı əzələlərinin gərginliyi ilə təzahür edir. Diaqnoz ginekoloji baxış, USM, laparoskopiya, bakterioloji müayinənin nəticələrinə əsasən qoyulur. Pelvioperitonitin müalicəsi massiv mikrobəleyhinə, infuzion terapiya, QUBŞ, immunokorreksiya, müalicəvi punksiyaların aparılmasından ibarətdir. İrinli pelvioperitonit zamanı kolpotomiya, laparoskopiyanın tətbiqi, kiçik çanaq boşluğunun drenajlanması göstəriş hesab olunur.

Pelvioperitonit barədə ümumi məlumat
Pelvioperitonit kiçik çanaqda yerli iltihab reaksiyaları: mikrosirkulyasiyanın pozulması, damar keçiriciliyinin artması, fibrinogen, albumin, leykositlərin damarlardan kənara çıxması, seroz və ya irinli ekssudatın yaranması ilə xarakterizə olunur. Zədələnmiş ocaqda histamin, serotonin, üzvi turşuların toplanması, hidroksil və hidrogen ionlarının konsentrasiyasının artması baş verir. Peritonun endoteli distrofik dəyişikliklərə məruz qalır. Kəskin iltihab nəticəsində periton, bağırsaq ilgəkləri, piylik, sidik kisəsi, kiçik çanaq orqanları arasında bitişmələr formalaşır.

Pelvioperitonitin gedişi düz bağırsaq-uşaqlıq çuxurunda ekssudatın toplanması, duqlas-absesin formalaşması ilə müşayiət oluna bilər. Absesin sərbəst qarın boşluğuna açılması yayılmış peritonitin inkişafına gətirib çıxarır. Pelvioperitonit bağırsaq çöpü, stafilokokk, qonokokk, xlamidiya, mikoplazma, viruslar, anaeroblar tərəfindən törədilir. Əksər hallarda patologiyanın etioagentləri mikrob assosiasiyaları şəklində olur, bu zaman onun gedişi daha ağır şəkil alır.


Pelvioperitonitlərin təsnifatı
Kliniki ginekologiyada iltihabi xəstəliklər fonunda yaranan ikincili və infeksiyanın birbaşa kiçik çanaq boşluğuna düşməsi nəticəsində inkişaf edən birincili pelvioperitonitlər ayırd edilir.

Prosesin yerli yayılmasına əsasən