pasiyentlərdə postkastrasion sindromun ən geniş yayılmış səbəbi endometrioz və ya uşaqlığın fibroması üzrə icra olunan panhisterektomiyadır. Premenopauza dövründə histerektomiya ilə total ovariektomiya adətən onkoloji risk baxımından tətbiq edilir. Postkastrasion sindromun qeyri-cərrahi səbəblərinə qamma- və rentgen şüalanma nəticəsində follikulyar aparatın məhvi aiddir. Postkastrasion sindrom əsasən tireotoksiki zob, şəkərli diabetdən əziyyət çəkən qadınlarda inkişaf edir.

Patogenetik sindrom zamanı aparıcı patogenetik amil geniş diapazonlu patoloji əlamətlərə səbəb olan qəfil formalaşan hipoestrogeniyadır. Qabıqaltı strukturlarda kardiovaskulyar, respirator və temperatur reaksiyalarını tənzimləyən neyrotransmitterlərin sekresiyası pozulur, bu da klimakterik sindroma xas olan patoloji əlamətlərlə təzahür edir.

Hipoestrogeniya estrogen-reseptiv toxumalarda dəyişikliklər yaradır: sidik-cinsiyyət sistemində birləşdirici və əzələ liflərinin atrofiyası güclənir, orqanların vaskulyarizasiyası pisləşir, epitelqat nazilir. Cərrahi yolla yumurtalıqların fəaliyyəti kəsildikdən sonra əks əlaqə mexanizmi üzrə qonadotrophormonların səviyyəsi artır-periferik vəzilərin fəaliyyəti pozulur.

Böyrəküstü vəzilərin qabıqaltı qatında qlükokortikoidlərin sintezi güclənir, androgenlərin sekreziyası isə azalır, bu proseslər orqanizmin dezadaptasiyasını daha da dərinləşdirir. Postkastrasion sindrom zamanı qalxanabənzər vəzidə tiroksin (T4) və triyodtironinin (T3) hasili pozulur; paratireoid hormon və kalsitoninin sintezi zəifləyir, nəticədə kalsium mübadiləsində pozğunluqlar baş verir, osteoporoz inkişaf edir. Beləliklə, təbii menopauza dövründə yumurtalıqların funksiyasının tədricən (bir neçə il ərzində) sönməsindən fərqli olaraq, postkastrasion sindrom zamanı yumurtalıqların hormonal funksiyası bir anda dayanır, bu da uyğunlaşma mexanizmləri və orqanizmin yeni vəziyyətə bioloji adaptasiyasının dezorqanizasiyası ilə müşayiət olunur.

Postkastrasion sindromun