enterobakteriya, stafilokokk, qardnerella və s.), mayayabənzər göbələklər, viruslar, trixomonad, xlamidiya, ureaplazma və s. aiddir. Sistitin digər formalarından fərqli olaraq, pasiyentlərin 70-80%-də postkoital iltihab və onun residivləri sidik kanalının anadangəlmə və qazanılmış anatomik anomaliyaları ilə əlaqədar baş verir:


Qadın hipospadiyası. Sidik kanalının xarici dəliyinin uşaqlıq yolunun girəcəyinə və ya onun ön divarına yerdəyişməsi (ektopiyası) zamanı vaginal floranın uretraya keçməsi asanlaşır. Embrional dövrdə inkişafdan qalma nəticəsində sidik kanalı qısalır, bu da qalxan infeksiyalaşmaya meyllik yaradır. Urohimenal bitişmələr adətən olmur və ya zəif inkişaf edir.
Uretranın distal hissəsinin hipermobilliyi. Sidik kanalının hərəkətliliyi himenouretral – qızlıq pərdəsinin qalıqları ilə xarici uretral dəlik arasında bitişmələrin formalaşması ilə bağlıdır. Friksiya zamanı onlar dartılaraq, sidik kanalının xarici dəliyinin uşaqlıq yoluna yerdəyişməsinə səbəb olur, bu da selikli qişanın zədələnməsi və sekretin sidik kanalına axını ilə nəticələnir.
Postkoital sistiti olan xəstələrin 20-30%-də anatomik qüsurlar olmur. Belə hallarda cinsi əlaqədən sonra infeksiyanın sürətlə yayılmasında bakterial vaginoz, kolpit, servisit, cinsi partnyorların tez-tez dəyişdirilməsi, yüksək cinsi aktivlik, kontraseptiv spermisidlərdən sui-istifadə, uşaqlıq yolunun quruluğu ilə əlaqədar selikli qişanın mexaniki zədələnməsi böyük rol oynayır. Postkoital residivləşən dizuriya əksər hallarda metabolik sindrom, piylənmə, dekompensə olunmuş şəkərli diabet, zəif immunitet fonunda yaranır. İntim gigiyena qaydalarının pozulması, tampon və gündəlik bezlərin sui-istifadəsi, sintetik materialdan hazırlanmış alt paltarlarının geyinilməsi infeksiyalaşma riskini artırır.

Postkoital sistitin patogenezi
Postkoital sistit qalxan infeksiyalaşma nəticəsində inkişaf edir. Hipospadiya və urohimenal bitişmələri olan qadınlarda cinsi akt zamanı sidik kanalının xarici dəliyi uşaqlıq