nəzarətsiz şəkildə antibiok qəbul etmələri ilə əlaqədar onlarda terapevtik rezistentlik formalaşa, vaginal disbioz və bağırsaq disbakteriozu inkişaf edə bilər.

Postkoital sistitin diaqnostikası
Xəstəliyin klinik əlamətləri ilə cinsi akt və ya vaginal manipulyasiyalar arasında əlaqənin müəyyən edilməsi postkoital sistitdən şübhələnməyə əsas verir. Diaqnozun təsdiqlənməsi üçün sidik kanalının anatomik anomaliyalarını və postkoital dizuriyanın əlamətlərini aşkar edən fizikal, laborator, instrumental müayinələrdən istifadə edilir:

Ginekoloji kresloda müayinə. Xarici cinsiyyət orqanlarına baxış zamanı uretranın xarici dəliyinin atipik vəziyyəti qeydə alınır. Əksər hallarda xarici dəlik uşaqlıq yolu dəhlizində və ya uşaqlıq yolunun boşluğunda müəyyən edilir. Himenouretral bitişmələr sidik kanalından uşaqlıq yolunun dəhlizinə kimi davam edən nazik, bərk büküşlər şəklində olur. Baxişı sidik kanalının yerdəyişməsi və aralanmasını təsdiq edən О’Donnel-Hirşhorn sınağı ilə tamamlamaq məsləhət görülür.
Sidiyin müayinəsi. Sidiyin ümumi analizində leykositlərin, zülalın (1 q/l-ə qədər) səviyyəsi yüksəlmişdir, selik, yastı epitel aşkarlanır. Bəzən eritrositlər, bakteriyalar müşahidə olunur. Reaksiya qələviləşir. Differensial diaqnostika məqsədilə Neçiporenko üsulu ilə sidiyin analizi, 3 stakan sınağı aparılır. Törədicinin təyin olunmasında uretral yaxmanın bakterioskopik müayinəsi və sidiyin sterilliyə görə əkilməsi mühüm rol oynayır.
Postkoital dizurik pozğunluğun diaqnozunun dəqiqləşdirilməsi və iltihabın digər səbəblərinin inkar edilməsi üçün əlavə olaraq sidik kisəsinin transabdominal USM, sistoskopiya, vaginal yaxmanın mikrofloraya görə əkilməsi, antibiotikoqramma, genital infeksiyaların PZR-diaqnostikasından istifadə olunur. Xəstəlik sistalgiya, digər etiologiyalı kəskin və xroniki sistit, uretrit, sidik kisəsinin şişləri və daşları, kolpitlə differensiasiya edilir. Adətən postkoital formalı xəstələrin müayinə və müalicəsi ilə uroginekoloq və ya