, transformasiyaedici β-amil, koloniya stimuləedici amil və sümük rezorbsiyasını sürətləndirən digər amillər aktivləşir.

Osteoporozun patogenezinin digər amillərinə bağırsağın epitel qatının subatrofiyası ilə əlaqədar mineralın sorulmasının pozulması və D vitamininin çatışmazlığı aiddir. Postmenopauza dövründə hərəki aktivliyin zəifləməsi sümük-əzələ aparatının dinamik yüklənməsini azaldır, bu da öz növbəsində onun yenilənmə proseslərini ləngidir. Endokrin, autoimmun, iltihabi patologiyalar və yaşlı qadınların əziyyət çəkdiyi digər xəstəliklərin müalicə sxeminə daxil olan qlükokortikoidlərin qəbulu zamanı bağırsaqda kalsiumun zəif sorulması və onun sidiklə ekskresiyasının güclənməsi fonunda vəziyyət daha da ciddiləşir.

Postmenopauzal osteoporozun əlamətləri
Postmenopauzal osteoporozun əlamətləri
Qadınların təxminən 50%-də xəstəlik gizli gedir və yalnız cüzi travma nəticəsində baş verən sınıqlardan sonra aşkarlanır. Qalan hallarda simptomatika tədricən proqressivləşir. Sümük kütləsinin itirilməsi xəstələrdə bel-oma nahiyəsində yaranan ağrılarla təzahür edir. Ağrılar yerimə, ağır yük qaldırma zamanı güclənir. Bir qədər keçdikdən sonra kürəkarası sahədə ağırlıq hissi, çanaq həlqəsi, uzun borulu baldır sümüklərində ağrı müşahidə edilir. Ağrı və diskomfortdan azad olmaq üçün əlavə istirahət – uzanmaq tələb olunur.

Ağrı hisslərinin intensivliyi artaraq hətta sakitlik vəziyyətində də xəstəni narahat edir. Adətən qamətin pozulması və onurğa sütununun əyilməsi kifozla müşayiət edilir. Çox zaman qadınlar zəiflikdən, fiziki yüklənmələr zamanı tez yorulmalarından şikayət edir. Patologiyanın ən ağır formalarına aşağı döş və yuxarı bel fəqərələrinin hündürlüyünün azalması ilə müşahidə olunan kompression sınıqları, topuq, bazu, bud sümüyünün boynunun spontan və ya yüngül yüklənmələr zamanı baş verən sınıqları aiddir. Xarakterik əlamət il ərzində boyun bir neçə santimetr kiçiklməsidir.

Postmenopauzal osteoporozun ağırlaşmaları
Postmenopauzal sindromun ən ağır