z latent və subklinik gedişə malik olur. İnfeksiyanın aktivləşməsi adətən müxtəlif stress amillərin təsirindən baş verir. Lakin hətta gizli infeksiya potensial təhlükə hesab olunur: əlverişsiz şəraitdə ağır septiki proseslərə (peritonit, postabort və doğuşdan sonrakı sepsisə) səbəb olur, dölün bətndaxili infeksiyalaşması isə perinatal ölüm riskini artırır.

İnkubasion dövr 5 gündən 2 aya qədər davam edir, lakin əksər hallarda orta hesabla 2 həftə təşkil edir. Qadınlarda mikoplazmoz vulvovaginit, servisit, endometrit, salpingit, ooforit, adneksit, uretrit, sistit, pielonefrit şəklində gedə bilər. Xəstəlik aydın ifadə olunmuş spesifik əlamətlərə malik olmur, urogenital mikoplazma infeksiyasının əlamətləri onun klinik formalarından asılıdır.

Mikoplazma mənşəli vaginit və ya servisit az miqdarda şəffaf vaginal ifrazat, qaşınma, sidik ifrazı zamanı göynəmə hissi, ağrılı cinsi əlaqə (dispareuniya) ilə müşayiət olunur. Uşaqlıq və onun artımlarının iltihabı zamanı xəstələr qarnın aşağı hissəsi və bel nahiyəsində dartıcı ağrılardan şikayət edir. Sistit və pielonefritin əlamətlərinə bədən hərarətinin 38,5°С-yə qədər yüksəlməsi, ağrılı sidik ifrazı, qarın və beldə kəskin ağrılar aiddir. Mikoplazma etiologiyalı endometrit aybaşı siklinin pozğunluqları və aybaşıarası qanaxmalarla təzahür edir. Bu formanın tez-tez rast gəlinən ağırlaşmalarına qadınlarda sonsuzluq daxildir.

Mikoplazmozun hamilə qadınlarda inkişafı daha təhlükəlidir. İnfeksiya özbaşına (spontan) düşüklər, hestoz, fetoplasentar çatışmazlıq, xorioamnionit, vaxtından əvvəl doğuş, dölyanı mayenin çoxluğu və ya vaxtından əvvəl axmasına səbəb ola bilər. Sağlam hamilələrlə müqayisədə mikoplazma ilə infeksiyalaşmış qadınlarda hamiləliyin sona qədər çatdırılmaması halları 1,5 dəfə çox müşahidə olunur. Uşaqlarda bətndaxili mikoplazmoz generalizəolunmuş formada gedərək, polisistem zədələnmələr, mikoplazmalı pnevmoniya, meningitlə müşayiət olunur. İnfeksiyalaşmış uşaqlar arasında anadangəlmə qüsurlar və ölü doğumlar