provokasiyaedici amil hesab edilməsi, infeksion xəstəliklərin müalicəsinin isə dölə neqativ təsir edən preparatların təyinindən ibarət olması ilə əlaqədar hamiləliyin planlaşdırılması zamanı törədicinin vaxtında aşkarlanması mütləqdir.

Qadınlarda ureaplazmozun diaqnostikası
Vaginal baxış, bimanual müayinənin nəticələri və xəstəliyin klinik şəkli qeyri-spesifik olub, iltihabi prosesin olmasından xəbər verir. Bu səbəbdən qadınlarda ureaplazmozun diaqnostikasında törədicini müəyyən etməyə imkan verən xüsusi müayinə üsullarından istifadə edilir:

Ureaplazmaya görə bakterioloji əkilmə. Biomaterialın (ifrazat, yaxma) qidalı mühitdə əkilməsi zamanı ureaplazma koloniyaları aşkar edilir, sonra isə onların antibakterial preparatlara həssaslığı təyin edilir.
PZR. Polimeraz zəncirvari reaksiyaların köməyilə pasiyentin biomaterialında 1 gün ərzində törədicinin genetik materialını müəyyən etmək mümkündür.
Seroloji müayinə. İmmunoflüoressent analiz (İFA) və birbaşa flüoressensiya (BİF) bakteriyalar qarşı anticisimləri və onların titrini təyin etməyə imkan verir.
Differensial diaqnostika zamanı gigər törədicilərlə – xlamidiya, troxomonada, qonokokk, mikoplazma və s. ilə infeksiyalaşmaları istisna etmək lazımdır. Ginekoloqla yanaşı pasiyentin konsultasiyasına uroloq cəlb olunur.


Qadınlarda ureaplazmozun müalicəsi
Ureaplazmoz infeksiya zamanı terapiya iltihabın azalmasına, immunitetin və vaginal mirofloranın bərpasına yönəldilir. Ureaplazmozun klinik əlamətlərinin qeydə alındığı pasiyentlərə aşağıdakılar məsləhət görülür:

Etiotrop antibiotikoterapiya. Preparat törədicinin həssaslığı nəzərə alınmaqla seçilir. Adətən tetrasiklin, makrolid, flüorxinolonlarla 1-2 həftəlik müalicə kursu təyin edilir.
Uşaqlıq yolunun sanasiyası. Antibakterial və göbələkəleyhinə təsirli şamların yeridilməsi antibiotikoterapiyanı tamamlayır.
İmmunoterapiya. İmmuniteti bərpa etmək üçün immunomoduləedici və immunostimuləedici preparatlardan istifadə olunur.
Uşaqlıq yolunun