ə qabarır. Qabarmalarda fekal kütlələr, bəzən isə nəcis daşları aşkar edilir. Uşaqlıq yolu divarının sklerotik dəyişiklikləri, bəzi pasiyentlərdə hətta xoralaşma qeydə alınır.
Zədələnmə səviyyəsinə görə rektosele aşağıdakı formalara ayrılır: aşağı (sfinkterdə gedən dəyişikliklərlə müşayiət olunur), orta (sfinkterin üzərində kisəyəbənzər qabarmanın formalaşması ilə təzahür edir), hündür (uşaqlıq yolunun yuxarı hissəsində cibin yaranması ilə səciyyələnir).

Rektoselenin əlamətləri
Rektoselenin əlamətləri
Patologiyanın klinik şəkli tədricən inkişaf edir. İlkin mərhələlərdə defekasiyanın müntəzəmliyi pozulur, qəbizliyə meyllik, bağırsağın tam boşalmaması və yaxud düz bağırsaq nahiyəsində yad cismin olması hissi yaranır. Əlamətlərin ifadəliliyi artdıqca xəstə işlədici vasitələrdən və ya imalələrdən istifadə etməyə məcbur qalır. Defekasiya aktının süni stimulyasiyası mövcud patologiyanı daha da ağırlaşdırır. Nəticədə rektosele proqressivləşir, qəbizlik daimi xarakter alır.

Zamanla normal nəcis ifraz etmə qabiliyyəti itirilir. Defekasiya aktını icra etmək üçün xəstə sağrı, aralıq nahiyəsi və ya uşaqlıq yolunun arxa divarına əllə təzyiq edir. Nəcisin bağırsaqda ləngiməsi və bərk fekal kütlələrlə divarın selikli qişasının zədələnməsi proktitə və yaxud rektosiqmoiditə gətirib çıxarır. Dərindən gücənmələrin tez-tez təkrarlanması səbəbindən rektosele babasil, anal çat, düz bağırsaq və anus nahiyəsinin digər xəstəlikləri ilə ağırlaşır. Uşaqlığın enməsi və sallanması mümkündür. Bir sıra pasiyentlərdə sistosele (sidik kisəsinin uşaqlıq yoluna qabarması) inkişaf edir. Bəzən nəcis saxlamazlıq baş verir.

Rektoselenin diaqnostikası
Diaqnoz xarakterik simptomatika, aralıq və perianal nahiyəyə baxış, ginekoloji və rektal müayinə, endoskopiya, radioloji üsulların nəticələri əsasında qoyulur. Anusa baxış zamanı anal çatlar və hemorroidal düyünlər aşkarlana bilər. Nəcis saxlamazlıq zamanı anal dəlik nahiyəsində fekal kütlələrin izi və qıcıqlanma sahələri nəzərə