n zond vasitəsilə müayinəsi zamanı qızlıq pərdəsinin arxasında 1-1,5 sm uzunluğunda qısa və kor sonluqlu uşaqlıq yolu izlənilir. Rekto-abdominal müayinəda uşaqlığın tipik yerləşmə yerində qalınlaşma palpasiya edilir.

Düz bağırsaqda BH qrafiki aybaşı siklinin fazalarının dəyişilməsinə uyğun gələrək, yumurtalıqların normal fəaliyyətini təsdiq edir. Plazmada qonadotropinlər və steroidlərin göstəriciləri norma səviyyəsindədir. Transabdominal USM və kiçik çanaq orqanlarının MRT-si Rokitanski-Küster sindromunun olmasını sübut edir. Ultrasəs müayinədə çox vaxt sidik-ifrazat sisteminin anomaliyaları müşahidə olunur. Bəzən aplaziya dərəcəsini dəqiqləşdirmək üçün kolpopoezdən əvvəl diaqnostik laparoskopiya icra edilir. Rokitanski-Küster sindromu testikulyar feminizasiya sindromu (kişi kariotipi 46-XY) zamanı müşahidə edələn uşaqlıq yolu və uşaqlığın atreziyası ilə differensiasiya olunur.

Rokitanski-Küster sindromunun müalicəsi
Rokitanski-Küster sindromunun yeganə müalicə üsulu plastik neovaginanın formalaşdırılması – çanaq peritonu və ya S-vari bağırsaqdan kolpopoez hesab olunur. Rudiment uşaqlıq yolunun bujlanması və dilatasiyası (kolpoelonqasiya) yalnız onun uzunluğunun 2-4 sm olduğu hallarda mümkündür. Müdaxilənin məqsədi normal cinsi həyatı mümkünsüz edən maneənin aradan qaldırılmasından ibarətdir.

Əksər hallarda rekonstruktiv-bərpaedici intim plastikada S-vari bağırsağın fraqmentinin öz müsariqəsində rotasiyası ilə laparoskopik kolpopoez aparılır. Bağırsaq toxumalarından formalaşdırılan süni uşaqlıq yolu əlavə nəmlənmə tələb etmir, bu da Rokitanski-Küster sindromlu qadınların cinsi həyatına müsbət təsir edir.


Əməliyatdan sonra neovaginanın toxumaları bir sıra morfoloji dəyişikliklərə uğrayır- selikli qişanın sklerozu, atrofiya və displaziyası müşahidə olunur. Süni uşaqlıq yolunun sklerozlaşması və stenozunun qarşısını almaq üçün müntəzəm cinsi əlaqə və ya vaxtaşırı bujlanma məsləhət görülür.

Rokitanski-Küster sindromu zamanı açıq müdaxilələrlə