olmayan bir və ya ikitərəfli infiltrasiya palpasiya olunur. Xroniki fazada sklerozlaşma və fibrozlaşma nəticəsində uşaqlıq artımları az hərəkətli olur. Pelvioperitonit zamanı peritonun qıcıqlanma əlamətləri; ekssudatın duqlas cibində toplanması – uşaqlıq yolunun arxa tağının qabarması və kəskin ağrılı olması aşkarlanır.

Peirferik qanın dəyişilməsi sola meylli leykoformulalı leykositoz, EÇS-nin yüksəlməsi ilə səciyyələnir. Sidik kanalı, uşaqlıq yolu və servikal kanaldan götürülən yaxmanın mikrobioloji analizi törədicini və onun antibiotiklərə qarşı həssaslığını müəyyən etməyə imkan verir. Qonoreya, vərəm və xlamidiya mənşəli salpingitlərin diaqnozu PZR və İFA üsulları ilə təsdiqlənir.

USM (transvaginal, transabdominal) vasitəsilə fallopiya borularının qalınlaşması, kiçik çanaqda bitişmələr və ekssudatın olması; hidro- və piosalpinks zamanı borunun şişəbənzər dəyişikliyi vizualizasiya edilir. Xroniki salpingitlərdə uşaqlıq borularının keçiriciliyini qiymətləndirmək üçün USHSS aparılır. Duqlas boşluğunda ekssudatın toplandığı hallarda uşaqlıq yolunun arxa tağı punksiya olunur. Kəskin appendisit, uşaqlıqdankənar hamiləlik, piosalpinksin partlaması, yumurtalığın apopleksiyasının inkar edilməsi üçün diaqnostik laparoskpiyanın tətbiqi məqsədəuyğundur.

Salpingitin müalicəsi
Kəskin salpingit və xroniki formanın ifadəli kəskinləşməsi zamanı xəstə hospitalizasiya olunmalıdır. Salpingitin terapiyasının vacib komponentlərinə yataq rejimi, hipoqastral nahiyəyə soyuq kompress, ciddi pəhriz aiddir. Mikrobəleyhinə terapiyanın təyini bakterioloji əkilməsinin nəticələri və salpingitin etiologiyasına əsaslanır. Müalicə polusintetik penisillinlər, sefalosporinlər, flüorxinolonlar, aminoqlikozidlər, makrolidlər, tetrasiklinlərlə 10-14 gün müddətində aparıla bilər. Eyni zamanda nitrofuranların törəmələri, göbələkəleyhinə vasitələr, QSİƏP, infuzion terapiya, autohemoterapiya təyin olunur. Metabolik və mikrosirkulyator proseslərin stimulyasiyası vitaminlər, tiaminpirofosfat,