epidermizasiya proseslərinin üstünlük təşkil etməsinə nəzərən servikal kanalın polipləri sadə, proliferasiyalaşan və epidermizasiyalaşan formalara bölünür.

Servikal kanalın həqiqi polipləri ilə yanaşı desidual və ya psevdopoliplərə rast gəlinir. Onların inkişafı hamiləlik dövrü ilə bağlıdır. Psevdopoliplər desidual toxumadan- transformasiya olunmuş endometriumdan əmələ gəlir, damar ayaqcığına malik olmur. Servikal kanalın desidual polipləri hamiləliyin pozulma təhlükəsi ilə müşayiət edildikdə onlar mütləq xaric olunmalıdır.

Servikal kanalın həqiqi polipləri 2-40 mm diametrində, hamar səthli, oval və ya yumru formalı törəmə şəklində olur. Vaskulyarizasiyanın intensivliyi və səthi epiteldən sezilən damarlar poliplərə açıq-çəhrayıdan tutmuş tünd-qırmızıya qədər çalarlar verir. Fibroz toxumanın miqdarından asılı olaraq, poliplər yumşaq və ya sərt konsistensiyalı olur.

Endoserviksin polipləri mikroskopik quruluşuna görə boyun kanalının selikli qişası ilə oxşardır. Həqiqi poliplərin əsasından və ya mərkəzi hissəsindən onu qidalandıran qan damarları keçir.

Servikal kanalın poliplərinin yaranma səbəbləri
Servikal kanalın poliplərinin etiologiyası tam öyrənilməmişdir. Əksər hallarda poliplər 40 yaşdan yuxarı qadınlarda aşkar olunur. Hesab edilir ki, uşaqlıq boynu poliplərinin inkişafının əsasında hormonal pozğunluqlar, yaşla əlaqədar qadın orqanizmində gedən dəyişikliklər, immun sistemdə pozulmalar, stress amilləri dayanır. Abort, diaqnostik qaşınma, histeroskopiya zamanı uşaqlıq boynunun mexaniki zədələnməsi, eləcə də xroniki endoservisit – servikal kanalın selikli qişasının iltihabı uşaqlıq boynunun poliplərinin inkişafı üçün əlverişli fon yaradır.

70-75% hallarda serviikal kanalın polipləri uşaqlıq boynunun eroziyası və ya psevdoeroziyası, uşaqlığın mioması, yumurtalıqların kistoması, endometrioz, yumurtalıqların disfunksiyası, endometriumun polipləri, atrofik kolpitlə müştərək şəkildə rast gəlinir. Eləcə də uşaqlıq boynunun poliplərinin yayılma