prosesin uzunmüddətli gedişi zamanı servikal kanalın selikli qişasının qalınlaşması orqanın ifadəli fibrinoz dəyişiklikləri ilə müşayiət olunur, nəticədə kanalın mənfəzi daralır. Endoservisitin ən geniş yayılmış törədicilərinə xlamidiya, mikoplazma, ureaplazma, genital herpes virusu, qonokokk, şərti-patogen mikroorqanizmlər, mikrob assosiasiyaları aiddir.
Servikal kanalın travmaları. Çapıqlı daralma doğuşlarda uşaqlıq boynunun cırılması, onun invaziv prosedurlar və cərrahi müdaxilələr zamanı zədələnmələrindən sonra yaranır. Çoxsaylı abortlar, uşaqlığın kobud zondlanması, diaqnostik qaşınmalar, kriodestruksiya, ilgəklı elektroekssiziya, radiodalğalı koaqulyasiya, diatermokoaqulyasiya, lazer vaporizasiyası, konizasiya və uşaqlıq boynunda aparılan digər əməliyyatlar stenoza gətirib çıxarır.
Həcmli törəmələr. Uşaqlıq boynu kanalı mexaniki səbəblərdən darala və ya bağlana bilər. Uşaqlığın aşağı hissəsində yerləşən poliplər, submukoz miomalar, bədxassəli şişlər daxili əsnəyin keçiriciliyini pozur. Kanalın hissəvi və ya total stenozu uşaqlıq boynu xərçəngi, mioma və poliplər üçün xarakterikdir. Neoplaziyalar zamanı şişin şüa terapiyası əlavə zədələyici amil sayılır.
Uşaqlıq boynunun involyusiyası. Menopauza və postmenopauza dövründə estrogenlərin səviyyəsinin azalması reporduktiv orqanların geriyə inkişası və distrofik dəyişiklikləri ilə müşayiət olunur. Qan dövranının pozulması və hormonal stimulyasiyanın azalması nəticəsində servikal kanalın selikli qişası nazilir, orqan rigidləşir, endoserviks daralır, qısalır və nadir hallarda atreziyaya uğrayır.
Servikal kanalın stenozunun patogenezi
Servikal kanalın stenozlaşma mexanizmi onu törədən amillərə əsasən təyin edilir. İltihab, travmatik zədələnmələr endoserviks toxumalarının struktur dəyişikliklərinə, ilk növbədə uşaqlıq boynunun epitel qatının daha az elastik birləşdirici toxuma ilə əvəzlənməsinə, strikturaların əmələ gəlməsinə səbəb olur. Uşaqlığın aşağı seqmenti və uşaqlıq boynunun şişləri zamanı psevdostenozun