yüksəlir.

Simfizitin ağırlaşmaları
Simfizitin ən ağır fəsadı simfioliz – qasıq bitişməsinin cırılması hesab olunur, bu zaman qasıq simfizini stabilizasiya edən bağlar tam cırılır, yerimə, ayaqları qaldırma və hətta ayaq üstə dayanmaq mümkün olmur. İfadəli ağrı sindromu və hərəki pozğunluqlar qadının özünə və uşağa qulluq, məişət işləri ilə məşğul olma imkanlarını məhdudlaşdırır. Həyat keyfiyyətinin əhəmiyyətli dərəcədə itirilməsi emosional pozğunluqlara (ağlağanlıqdan tutmuş dərin ipoxondriya və doğuşdan sonrakı depresiyaya qədər) gətirib çıxara bilər. 68-85% pasiyentlərdə növbəti hamiləlik və doğuşlarda simfiziopatiya qeydə alınır.

Simfizitin diaqnostikası
Adətən tipik klinik şəkil və xəstəliyin hamiləliklə əlaqədar yaranması tez bir zamanda düzgün diaqnozun qoyulmasına imkan verir. Simfiziti təsdiq etmək üçün qasıq sümüklərinin ayrılmasını və pozğunluğun dərəcəsini təyin edən fizikal və instrumental müayinələrdən istifadə olunur. Diaqnostika prosesində tətbiq edilən ən informativ üsullar aşağıdakılardır:

Ginekoloji baxış. Vaginal müayinə prosesində qasıq simfizinin daxili tərəfində ağrı qeyd olunur. Aralanmanın ölçüsü böyük olduqda palpasiyada qasıq sümüklərinin birləşdiyi sahədə çökəklik hiss edilir.
Qasıq bitişməsinin USM. Qeyri-invaziv sonoqrafik müayinə qasıq nahiyəsinin dəqiq anatomik vizualizasiyasını təmin edir. Simfizin aralanma dərəcəsinin təyini doğuş üsulunun seçilməsində vacib kriteriya sayılır.
Çanaq sümüklərinin rentgenoqrafiyası. Doğuşdan sonrakı dövrdə icra olunur. Rentgen şəkilə əsasən qasıq sümükləri arasındakı məsafə asanlıqla müəyyənləşdirilir, onların yerdəyişmələri aşkar edilir.
Qanın biokimyəvi müayinəsi. Kalsium mübadiləsinin pozulması xəstəliyin ehtimal edilən yaranma səbəbi olduğundan qanda kalsium və maqnezium səviyyələrinin yoxlanılması məsləhət görülür. Simfizit zamanı onların miqdarı təxminən 2 dəfə azalır.
Şübhəli hallarda pozğunluq kəskin sistit, qasıq osteiti və osteomieliti, vərəmin sümük forması, çanaq