mobilunkus, digər şərti-patogen infeksion agentlərin aerob-anaerob assosiasiyası qeydə alınır.
Kiçik çanaqda bitişmələr. Uşaqlıq artımlarının irinləməsi çox vaxt bitişmə prosesləri ilə ağırlaşmış uzunmüddətli xroniki ooforit, salpingit, adneksit, xarici genital endometriozlu pasiyentlərdə izlənilir. Orqanlar arası sinexiyalar tuboovarial törəməni xaricdən əhatə edən piogen membranın formalaşmasını asanlaşdırır və tezləşdirir.
İmmunitetin zəifləməsi. Mikrofloranın aktivləşməsi adətən orqanizmin müdafiə gücünün azalması zamanı baş verir. Genital və ektragenital patologiyaların kəskinləşməsi, KRX, stress, fiziki yüklənmə, kortikosteroidlər, asetilsalisil turşusunun törəmələri, sitostatiklərin uzunmüddətli qəbulu immunosupressiyaya səbəb olur.
Cinsi partnyorlarını tez-tez dəyişən, bakterial vaginoz və ya cinsi yolla ötürülən xəstəliklər keçirən pasiyentlərdə tuboovarial nahiyədə absesin inkişaf riski yüksək olur. Uşaqlıqdaxili manipulyasiyaların (abort, diaqnostik qaşıma, spiralın qoyulması, ekstrakorporal mayalanma, histerosalpinqoqrafiya, endometrium poliplərinin likvidasiyası və s.) aparılması patologiyanın yaranam ehtimalını artırır.

Tuboovarial absesin patogenezi
Uşaqlıq artımlarına infeksiya adətən qalxan (intrakanakulyar) yolla uşaqlıq yolu, uşaqlıq boynu və uşaqlıq boşluğundan daxil olur. Nadir hallarda iltihab kontakt infeksiyalaşma yolu ilə uşaqlıq borusunun seroz örtüyündə başlayır. Tuboovarial irinli törəmənin formalaşması bir neçə mərhələrdən ibarətdir. Əvvəlcə uşaqlıq borusunda infeksion agentlərin təsirindən selikli qişa iltihablaşır, sonra iltihab divarın digər qatlarına yayılır – kəskin irinli salpingitin klinik şəkli inkişaf edir. Boru mənfəzinin obliterasiyası piosalpinksin yaranması ilə nəticələnir.

Uşaqlıq borularından mikroorqanizmlər yumurtalıq toxumalarına daxil olaraq, divarları qranulyasiyalar və birləşdirici toxumadan ibarət çoxsaylı irinli boşluqlarla səciyyələnən kəskin irinli ooforitə səbəb olur. Abseslər birləşərək, kisəşəkili