n patogenezi
Uretro-vaginal fistulanın formalaşması 2 mərhələdə gedir. Əvvəlcə travmatik təsir (deşilmə, cırılma, işemiya, kimyəvi və ya radiasion nekroz) nəticəsində uşaqlıq yolu ilə sidik kanalı arasında patoloji əlaqə formalaşır. Sidik ifrazı anında birləşmiş boşluqlar arasında təzyiq fərqi yarandığından yaranın sağalma prosesi ləngiyir. Fistula yolunun divarları tədricən qranulyasiya olunur və epitelləşir, nəticədə müxtəlif uzunluq və konfiqurasiyaya malik kanal əmələ gəlir. Bir sıra hallarda massiv travmalar və ya residivləşən gedişlər zamanı fistulanın əhatə edən toxumalarda fibroz-sklerotik dəyişikliklər müşahidə olunur.

Uretro-vaginal fistulanın təsnifatı
Uretro-vaginal fistula yollarının təsnifatında fistulanın lokalizasiyası, gediş və aparılan müalicənin xüsusiyyətləri, pozğunluğun ağırlıq dərəcəsi nəzərə alınır. Bu kriteriyaların seçimi müxtəlif formalı fistulaların spesifik simptomatikası və müalicənin optimal sxeminin təyinində öz təsdiqini tapmışdır. Ginekoloq və uroloqlar tərəfindən fistula yollarının aşağıdakı variantları irəli sürülmüşdür:

Lokalizasiyaya görə: yüksək (fistula dəliyi uretranın proksimal və orta hissələrində sidik kisəsinin boynuna yaxın yerləşir) və aşağı lokalizasiyalı (fistula yolu sidik kanalının distal hissəsindən başlanır). Sidik ifrazının pozulma dərəcəsi və xarakteri fistulanın yerləşməsindən birbaşa asılıdır.
Gedişinə əsasən: birincili və residivləşən. Birincili fistulalar zədələnmələrdən, residivləşən formalar isə ilkin fistulanın plastikasından sonra yaranır. Postoperasion təkrarlanan residivlər zamanı klinik simptomatikanın artması daah qabarıq olur.
Ağırlıq dərəcəsinə görə: 3 dərəcə ayırd edilir. I dərəcəli fistulalar uretranın distal hissəsində, II dərəcəli – proksimal və distal hissədə lokalizasiya olunur, sidik saxlamazlıqla fəsadlaşır. III dərəcəyə müalicəyə çətin tabe olan çoxsaylı, residivləşən və postradiasion fistulalar aiddir.
Uretro-vaginal fistulanın əlamətləri
Uretro-vaginal fistulanın