ibarətdir. Bu tip əməliyyatlar bir o qədər də effetli olmayıb, çoxsaylı residivlər verir. Bunun səbəbi fiksasiya məqsədilə gərilmə qabiliyyətinə malik girdə bağların istifadə olunmasıdır.

III qrup əməliyyatlar zamanı uşaqlığın fiksasiyası bağların öz aralarında tikilməsi hesabına möhkəmləndirilır. Bu əməliyyatlardan bəziləri sonsuzluğa səbəb olur.

IV qrupa əməliyyatlar yerini dəyişmiş orqanların çanaq dibinin divarlarına (oma, qasıq sümüyü, çanaq bağları və s.) fiksasiyası ilə səciyyələnir.

V qrup əməliyyatlara bağların möhkəmləndirilməsi və uşaqlığın fiksasiyası məqsədilə alloplastik materialların tətbiqi ilə aparılan cərrahi müdaxilələr daxildir. Əməliyyatların çatışmazlıqlarına residivlərin çoxluğu, alloplastın ayrılması, fistulaların yaranması aiddir.

VI qrupu uşaqlıq yolunun hissəvi daralmasına səbəb olan əməliyyatlar təşkil edir.

VII qrup – histerektomiya (uşaqlığın xaric olunması). Bu üsul reproduktiv funksiyanın saxlanılmasına ehtiyac olmadıqda tətbiq olunur.

Hazırda kombinəolunmuş cərrahi müalicəyə- eyni zamanda uşaqlığın fiksasiyası, uşaqlıq yolunun plastikası və çanaq dibinin bağ-əzələ aparatının möhkəmləndirilməsi ilə aparılan üsullara üstünlük verilir. Uşaqlığın enməsi və ya sallanması zamanı bütün əməliyyatlar uşaqlıq yolundan və ya qarnın ön divarından (laparotomik və ya laparoskopik üsulla) keçməklə icra olunur. Əməliyyatdan sonra konservativ tədbirlər: MBT, qəbizliyin aradan qaldırılması üçün dietoterapiya, fiziki yüklənmələrin istisna edilməsi mütləqdir.

Uşaqlığın enməsi və sallanmasının profilaktikası
Uşaqlığın enməsi və sallanmasının əsas profilaktik tədbirləri hələ uşaq vaxtlarından rasional rejimə riayət etməkdən ibarətdir. Gələcəkdə ağır fiziki əmək, 10kq-dan artıq yük qaldırmaq istisna olunmalıdır.


Hamiləlik zamanı və doğuş prosesində cinsiyyət orqanlarının yerdəyişmə riski artır. Uşaqlığın enməsində təkcə doğuşların sayı deyil, həm də hamiləlik, doğuş və doğuşdan sonrakı dövrün düzgün aparılması mühüm rol