amilləri və induktorlar (insulinə bənzər böyümə faktoru-1 və 2, β – transformasiyaedici böyümə faktoru, endotelial böyümə faktoru, damar – endotelial böyümə amili-A, angiogenin, fibroblastların böyümə amili -2) vasitəsilə miomanın böyüməsinin tənzimini realizasiya edirlər.


Miomatoz düyünlərin inkişafında dəyişilmiş əzələ qatının hüceyrələrinin mitotik aktivliyini və hipertrofiyasını gücləndirən, hüceyrəarası matriksin həcmini artıran estrogenlərin səviyyəsinin həddindən çox yüksəlməsi aparıcı rol oynayır.

Qadın orqanizmində olan endokrin dəyişikliklər, orqanın travmaları (tez-tez təkrarlanan «aqressiv» cərrahi müdaxilələr-abortlar, diaqnostik qaşınmalar) və piylənmə uşaqlığın miomasına (o cümlədən interstisial) təkan verə bilir. İrsi meyllik-ana və ya bacıda miomanın olması böyük əhəmiyyət kəsb edir. Miomanın rüşeymləri hələ embriogenez dövründə miometriumun normal hüceyrələrində çoxsaylı somatik aberrasiyalar nəticəsində formalaşa və menarxedən sonra yumurtalıqların yüksək aktivliyi fonunda inkişaf edə bilər. Miomanın risk amillərinə erkən menarxe, sonsuzluq, hipofiz və qalxanabənzər vəzilərin disfunksiyası, etnik mənsubiyyət (miomanın ən yüksək tezliyinə afro-amerikalı qadınlarda rast gəlinir), stress halları aiddir.

İnterstisial mioma uşaqlığın miometrium qatında yerləşən saya əzələ, birləşdirici toxuma lifləri və damarlardan ibarət dəqiq sərhədləri olan, bərk konsistensiyalı, yumru düyündən ibarət olur; əksər hallarda çoxsaylı olur. Miomatoz düyünlər müxtəlif böyümə sürətinə (sadə və proliferasiya edici) və bununla əlaqədar fərqli ölçülərə malikdir. Ginekologiyada miomatoz düyünlərin ölçülərini hamiləliyin müəyyən müddətlərində uşaqlığın ölçüləri ilə əlaqələndirirlər. İri həcmli miomalar zamanı uşaqlığın cisminin deformasıyası (asimmetriya, kürəvari uşaqlıq), onun yığılma qabiliyyətinin pozulması müşahidə olunur. Uşaqlıq boğazı, boynu və fallopiya borularının uşaqlıq dəliyi nahiyəsində yerləşən miomalara nisbətən uşaqlığın ön və arxa divarında