boşluğunda ciftin, döl kisəsinin fraqmentləri və ya qan laxtaları aşkarlanır. Hesab olunur ki, belə vəziyyət endometritin inkişafı və uşaqlığın ölçülərinin bərpasının ləngiməsi ilə müşayiət olunan cinsiyyət orqanlarının infeksiyalaşmasını asanlaşdırır.
Hamiləlik patologiyaları. Dölyanı mayenin çoxluğu, iri döl, çoxdöllü hamiləlik bu patologiyanın təkanverici amili hesab olunur. Bundan əlavə hamilələrdə iltihabi xəstəliklər (pielonefrit, sistit) doğuşdan sonrakı patologiyanın yaranma ehtimalını yüksəldir.
Doğuş anomaliyaları. Uzunmüddətli və ya sürətli doğuşlar doğuşdan sonrakı dövrdə bu ağırlaşmanın risk amili sayılır.
Qadının konstitutsional xüsusiyyətləri. Miometriumun zəif yığılma aktivliyinin qadın orqanizminin genetik və individual xüsusiyyətləri ilə bağlı olması barədə fikirlər irəli sürülmüşdür. Belə qadınlarda uşaqlığın subinvolyusiyasının inkişaf riski bir neçə dəfə yüksək olur.
Yuxarıda sadalanan amillərdən əlavə bəzi tədqiqatçılar tərəfindən patologiyanın uşaqlığın mioması, çox gənc (18 yaşdan kiçik) və ya yuxarı reproduktiv yaş (40 yaşdan böyük) fonunda yaranma tezliyinin yüksək olması qeydə alınmışdır. Doğuşdan sonra ilk 4-5 gün müddətində uşaq ana südu ilə qidalandırılmadıqda involyusiyanın ehtimalı artır, bu da əmizdirmə ilə əlaqədar hormonal stimulyasiyanın olmaması ilə izah edilir. Eləcə də ağırlaşmanın inkişafında uşaqlığın anomal vəziyyəti, onun bağ aparatının pozulması, anemiya və sistem xəstəlikləri müəyyən rol oynayır.

Uşaqlığın subinvolyusiyasının patogenezi
Uşaqlığın subinvolyusiyasının patogenezinin əsas həlqəsini miometriumun yığılma aktivliyinin azalması, doğuşdan sonra toxumaların ödeminin uzunmüddət davam etməsi, kollagen liflərinin lizisinin ləngiməsi təşkil edir. Əzələ liflərinin yığılması hamiləlik dövründə onların gərilməsi və ya zəif neyrohumoral stimulyasiya nəticəsində ləngiyir. Bu mexanizm ağırlaşmanın həqiqi formalarında aparıcı hesab olunur. Yığılma qabiliyyətinin azalması nəinki uşaqlığın ölçülərinin bərpasını