yaranır. Pozğunluq baş beynin damar və travmatik zədələnmələrində, psixoemosional yüklənmələrdə izlənilə bilər.
Yumurtalıqların endokrin funksiyasının dəyişməsi. Estrogen, progesteron sekresiyasının səviyyəsi və bu hormonlar arasındakı normal nisbət iltihabi xəstəliklər (ooforit, salpingit, adneksit), travma, şiş zamanı pozulur.
Miometriumun travmatik zədələnməsi. Saya əzələ hüceyrələrinin həssaslığı tez-tez təkrarlanan abortlar, invaziv müalicəvi və diaqnostik prosedurlarla əlaqədar dəyişir.
Ekstragenital amillərin təsiri. Qadın cinsi hormonlarının sekresiyasının pozulması şəkərli diabet, qalxanabənzər vəzinin patologiyaları, digər endokrin xəstəliklər zamanı qeydə alınır. Qanda estrogenlərin konsentrasiyası piylənmə fonunda arta bilər, bu da piy toxuması hüceyrələrinin bu hormonu sintez etməsi ilə izah olunur.
Hormonal kontraseptivlərin nəzarətsiz qəbulu. Kontraseptiv preparatların uzunmüddətli qəbulu ovulyator sikli tənzimləyən cinsi hormonların sekresiyasının pozulmasına gətirib çıxara bilər.
Kiçik çanaqda durğunluq. Bir sıra müəlliflərin fikrincə hormonal disbalansa müntəzəm cinsi əlaqənin olmaması və oturaq həyat tərzi ilə əlaqədar yaranan venoz durğunluq səbəb olur.
Qeyd etmək lazımdır ki, qadınlarda submukoz mioma təkcə yuxarıda sadalanan hallarda inkişaf etmir, bu səbəbdən xəstəliyin təkanverici amillərinin araşdırılması hələ də davam edir.

Uşaqlığın submukoz miomasının patogenezi
Əvvəlcə provokasiyaedici amillərin təsirindən uşaqlığın əzələ qatında mikrodamarların yaxınlığında aktiv zona formalaşır, bu sahənin hüceyrələrində mübadilə prosesləri sürətlənir, toxuma keçiriciliyi yüksəlir. Sonra aktiv zonanın saya əzələ hüceyrələri mikroskopik və makroskopik təyin olunan düyünlərdə toplanmağa başlayır. Zamanla proliferasiyaya uğrayan toxumanın hormonların təsirinə həssaslığı azalır, autokrinoparakrin böyümə mexanizmləri işə düşür. Submukoz miomanın qidalanması adventisial qişasını itirmiş damarlar tərəfindən təmin edilir. Böyüyən submukoz düyün